Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

Δεν υπάρχει καλή και κακή "απελευθέρωση"


Με όπλο τη συκοφαντία επιδιώκει από την Δευτέρα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να αντιμετωπίσει τους αυτοκινητιστές που κινητοποιούνται. Στο πλευρό της είχε εισαγγελικές παρεμβάσεις που διέταζαν την άμεση σύλληψη όσων «παρακωλύουν τις συγκοινωνίες», ενώ τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί «αστέρες» στα κεντρικά ΜΜΕ με «γκαιμπελικά διαγγέλματα» έκαναν επίδειξη ταξικού μίσους. Παρ' όλα αυτά, χιλιάδες αυτοκινητιστές με τα οχήματά τους από άκρη σ' άκρη της χώρας, αλλά και στο νομό μας, δήλωσαν χτες πως δεν είναι διατεθειμένοι να κάτσουν με τα χέρια σταυρωμένα περιμένοντας να τους... «αυτορρυθμίσει η αγορά», δηλαδή με απλά λόγια να μετατραπούν σε φτηνό ευέλικτο εργατικό δυναμικό για τις μεγάλες εταιρείες που καραδοκούν να αρπάξουν το «φιλέτο» επιβατικών μεταφορών ανά την Ελλάδα.
Το ΚΚΕ έκφρασε από την πρώτη στιγμή την συμπαράσταση του στον αγώνα των αυτοαπασχολούμενων ταξιτζήδων. Γνωρίζουμε ότι έχουμε να κάνουμε με βιοπαλαιστές που κάθε βράδυ όταν γυρνούν στο σπίτι τους, δεν μετράνε κέρδη αλλά χρέη.
Με την εξόντωση των μικρών ιδιοκτητών ταξί, ο στόχος της κυβέρνησης είναι να βάλει πόδι το μεγάλο κεφάλαιο στο φιλέτο της συγκεκριμένης αγοράς. Το αποτέλεσμα θα είναι να μετατραπεί σταδιακά το ταξί σε είδος πολυτελείας για το λαό, ενώ οι μισθωτοί οδηγοί που θα εργάζονται σε αυτές τις συνθήκες θα οδηγηθούν σε καθεστώς γαλέρας. Τα επιχειρήματα της κυβέρνησης, ότι θα φτηνύνουν οι υπηρεσίες και ότι θα βρουν δουλειά οι άνεργοι, είναι ψεύτικα και αποπροσανατολιστικά. Η μονοπώληση κλάδων της οικονομίας δεν είναι σίγουρο ότι ρίχνει τις τιμές, ενώ η εμπειρία δείχνει ότι χειροτερεύει τους όρους εργασίας και μειώνει τη συνολική απασχόληση.
Οι εργαζόμενοι στο ταξί και οι μικροί ιδιοκτήτες πρέπει να εμποδίσουν την καταστροφική γι' αυτούς πολιτική της κυβέρνησης, να μην εγκλωβιστούν στα προπαγανδιστικά τερτίπια του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Δεν υπάρχει καλή και κακή "απελευθέρωση", υπάρχει ο οδοστρωτήρας του μεγάλου κεφαλαίου και των μονοπωλίων που ισοπεδώνει τα εργατικά δικαιώματα και συνθλίβει τους αυτοαπασχολούμενους. Άλλωστε, η πολιτική της "απελευθέρωσης" είναι επίμονη απαίτηση της "τρόικας", της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΣΕΒ. Αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου, συνέχεια των βάρβαρων αντιλαϊκών μέτρων που μπήκαν σε εφαρμογή και προβλέπεται από τη Συμφωνία του Μάαστριχτ.
Το συμφέρον των αυτοαπασχολούμενων και των εργαζομένων στη μεταφορά ταυτίζεται με τις λαϊκές ανάγκες για ενιαίο αποκλειστικά δημόσιο φορέα συγκοινωνιών, όπου θα εντάσσεται και το ταξί ως συμπληρωματικό μέσο. Οι μεγάλες επιχειρήσεις που θα μετατραπούν σε κοινωνική λαϊκή ιδιοκτησία και ο συνεταιρισμός των μικροϊδιοκτητών ενταγμένα σε αυτόν τον φορέα μπορούν να εξασφαλίσουν σίγουρη εργασία, αξιοπρεπή μισθό και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς σε εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους. Αυτές οι αναγκαίες ριζικές αλλαγές συμφέρουν όλο το λαό και μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο από τη λαϊκή εξουσία και λαϊκή οικονομία. Για τέτοια μέτρα έχουν πραγματικό συμφέρον να παλέψουν από κοινού εργαζόμενοι και αυτοαπασχολούμενοι στις μεταφορές. Άλλωστε καθοριστικό στοιχείο για τον αγώνα των αυτοκινητιστών είναι το κατά πόσο αυτός θα συνδεθεί αυτός με τις καθημερινές μάχες του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος.




*Γιάνναρος Χρήστος Γραμματέας της Ν.Ε. Ηλείας του Κ.Κ.Ε.