Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

37o Φεστιβάλ ΚΝΕ - ΟΔΗΓΗΤΗ Ο δικός σου δρόμος για τις δικές σου ανάγκες ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ

ΠΡΟΦΕΣΤΙΒΑΛΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 31 ΙΟΥΛΙΟΥ 20.00
ΣΤΗΝ ΠΛ. ΚΟΥΡΟΥΤΑΣ
Σε περιμένουμε στο φεστιβάλ μας! Στο μεγαλύτερο πολιτικό – πολιτιστικό ταξίδι που γυρίζει όλη τη χώρα με την ακούραστη εθελοντική δουλειά μελών και φίλων της ΚΝΕ. Στο φεστιβάλ που συμμετέχουν εκατοντάδες χιλιάδες νέοι και νέες.
Στην χώρα μας παράγεται τεράστιος πλούτος από τους εργαζόμενους όμως τον συγκεντρώνουν και τον καρπώνονται οι καπιταλιστές, εκμεταλλεύονται την εργασία των πολλών και κλέβουν το προϊόν της. Τα 600δις που έχουν σε τράπεζες της Ελβετίας είναι κομμάτι αυτού του πλούτου. Την ίδια ώρα οι οικογένειες μας, αυτοί που τον παράγουν, αντιμετωπίζουν τη φτώχια, την ανεργία, την αβεβαιότητα. Αυτό συμβαίνει γιατί τα εργοστάσια, η επιστήμη, η τεχνολογία, η γη, οι επιχειρήσεις, τα λιμάνια βρίσκονται στην ιδιοκτησία μιας χούφτας κηφήνων.
Το σύστημα που ακούει στο όνομα καπιταλισμός μας αρνείται το δικαίωμα στην εργασία, στη μόρφωση, στον ελεύθερο χρόνο, στη ζωή.
Η σημερινή κοινωνία δεν έχει τίποτα προοδευτικό να δώσει σε εμάς και στις οικογένειες μας. Τα κόμματα της πλουτοκρατίας, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, κλιμακώνουν έναν πόλεμο χωρίς προηγούμενο για να φορτώσουν τα βάρη της δικής τους κρίσης στις πλάτες μας.
Πάνω από όλα στόχος τους είναι να μην αμφισβητήσουμε ποτέ τα κέρδη και την εξουσία τους! Υπάρχει άλλος δρόμος…
Έλα με την ΚΝΕ να παλέψουμε μαζί για μία άλλη κοινωνία, το σοσιαλισμό! Την κοινωνία όπου στο επίκεντρο της ανάπτυξης δεν είναι τα κέρδη των λίγων αλλά η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Που οι εργαζόμενοι με τη δική τους εξουσία θα έχουν στα χέρια τους όλα τα μέσα παραγωγής, θα αξιοποιούν τον πλούτο που παράγουν για τα δικά τους συμφέροντα!
Έλα να παλέψουμε για μία ζωή χωρίς φτώχια, πολέμους και ναρκωτικά, για μια ζωή χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση. Με προβάδισμα στην ολόπλευρη μόρφωση, τον πολιτισμό και τον αθλητισμό. Έλα μαζί μας! Οργανώσου στην ΚΝΕ! Έλα στον αγώνα για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό! Σε αυτή την κοινωνία βρίσκεται η ζωή που μας αξίζει!
στο χώρο του φεστιβάλ...
  • ΣΥΝΑΥΛΙΑ από μαθητικά συγκροτήματα.
  • ΟΜΙΛΙΑ: Άγγελος Κολόσακας –μέλος της Ν.Ε. Ηλείας του ΚΚΕ.
  • βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής».
  • προβολή DVD.


Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

ΤΟ ΠΑΜΕ Ηλείας για τα ΒΑΕ

Τη νέα λίστα που εξαιρεί δεκάδες επαγγέλματα, ειδικότητες και εργασιακούς χώρους από το καθεστώς των ΒΑΕ, στους οποίους σήμερα εργάζονται 120.000 έως 140.000 εργαζόμενοι, έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Εργασίας. Η νέα αποψιλωμένη λίστα που θα τεθεί σε ισχύ με υπουργική απόφαση από την 1η Σεπτέμβρη, είναι δημιούργημα του υπουργείου και της κυβέρνησης, που για το σκοπό αυτό αξιοποίησαν τις γνωστές Επιτροπές «ειδικών» και σ' αυτό το αντεργατικό της έργο, και νομιμοποιήθηκε από τη συμμετοχή της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του υπουργείου, οι εργαζόμενοι που θα παραμείνουν στα ΒΑΕ θα ανέρχονται περίπου στις 400.000, από τις 540.000 που ήταν τον Ιούνη του 2010. Και αυτό σε πρώτη φάση, καθώς η λίστα θα «επικαιροποιείται» κάθε τρία χρόνια.
Χωρίς την παραμικρή αξία παραμένουν οι διαβεβαιώσεις του υπουργού Γ. Κουτρουμάνη περί διαβούλευσης των κοινωνικών εταίρων, αφού η νέα συρρικνωμένη λίστα που πετάει έξω χιλιάδες εργάτες, είναι προϊόν πολιτικής απόφασης, χωρίς την ελάχιστη επιστημονική τεκμηρίωση. Και η τεράστια αυτή ανατροπή δεν μπορεί να καμουφλαριστεί ούτε με την ένταξη κάποιων νέων ειδικοτήτων, που έτσι και αλλιώς έπρεπε να έχει γίνει εδώ και χρόνια και ΠΑΣΟΚ και ΝΔ την καθυστερούσαν σκόπιμα.
Για μια ακόμα φορά, επιβεβαιώνεται ότι το αντιπάλεμα, η σύγκρουση με την κυβέρνηση, την εργοδοσία προϋποθέτει ταυτόχρονα σύγκρουση και απομόνωση με τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό.
Επιβεβαιώνεται ότι, με τη στάση της, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ στο κεφαλαιώδες ζήτημα για την εργατική τάξη των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων βοηθάει την κυβέρνηση να δικαιολογήσει με δήθεν επιστημονικό τρόπο την κατακρεούργηση και τον αποχαρακτηρισμό δεκάδων επαγγελμάτων από τα βαρέα και ανθυγιεινά.
Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους του νομού μας να μη δεχτούν καμιά συζήτηση, κανέναν αποχαρακτηρισμό. Να οργανώσουν την πάλη τους με την συσπείρωση στα ταξικά σωματεία τους, όχι μόνο για να μην αποχαρακτηριστούν επαγγέλματα, αλλά και να ενταχθούν νέα.


Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Δεν υπάρχει καλή και κακή "απελευθέρωση"


Ο απεργιακός αγώνας των χιλιάδων αυτοαπασχολούμενων ιδιοκτητών ΤΑΞΙ είναι δίκαιος, είναι αγώνας για να κρατήσουν τη δουλειά τους η πλειοψηφία των ιδιοκτητών ταξί και οι οδηγοί που είναι υπάλληλοι, μισθωτοί στο χώρο των ταξί. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη στήριξη ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ., Μπακογιάννη και τελευταία και του Κουβέλη, επιδιώκει στο όνομα της δήθεν απελευθέρωσης των επαγγελμάτων να παραδώσει και το ΤΑΞΙ στο μεγάλο κεφάλαιο. Οι δήθεν διαφορές που προσπαθούν να αξιοποιήσουν οι συμβιβασμένοι συνδικαλιστές ανάμεσα στους υπουργούς Ραγκούση και Ρέππα, όπως και το ψεύτικο ενδιαφέρον της ΝΔ και ορισμένων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ είναι επί της διαδικασίας και όχι επί της ουσίας.
Κερδισμένες απ' αυτή την υπόθεση θα βγουν οι μεγάλες εταιρείες που συν τω χρόνω θα διαμορφωθούν και θα πάρουν την εκμετάλλευση των περιοχών - φιλέτο. Αρκετοί ταξιτζήδες δε θα μπορούν ούτε καν να επιβιώσουν με το ταξί τους και θα είναι και αυτοί άνεργοι, ημιαπασχολούμενοι, φτωχοί άνθρωποι, ενώ ο λαός δεν πρόκειται να απολαύσει καλύτερη εξυπηρέτηση.
Απορρίπτουμε την κυβερνητική τρομοκρατία που προσπαθεί να αντιπαραθέσει το χώρο των ταξί με τους εργαζομένους και τους τουρίστες. Όταν χτυπιέται ένας κλάδος, είτε είναι εργατικός, είτε αυτοαπασχολουμένων, χτυπιέται το σύνολο των εργαζομένων. Είμαστε αλληλέγγυοι και δεν ανεχόμαστε την κρατική καταστολή και τη συκοφαντική προπαγάνδα.
Τα επιχειρήματα της κυβέρνησης, ότι θα φτηνύνουν οι υπηρεσίες και ότι θα βρουν δουλειά οι άνεργοι, είναι ψεύτικα και αποπροσανατολιστικά. Η μονοπώληση κλάδων της οικονομίας δεν είναι σίγουρο ότι ρίχνει τις τιμές, ενώ η εμπειρία δείχνει ότι χειροτερεύει τους όρους εργασίας και μειώνει τη συνολική απασχόληση.
Οι εργαζόμενοι στο ταξί και οι μικροί ιδιοκτήτες πρέπει να εμποδίσουν την καταστροφική γι' αυτούς πολιτική της κυβέρνησης, να μην εγκλωβιστούν στα προπαγανδιστικά τερτίπια του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
Δεν υπάρχει καλή και κακή "απελευθέρωση", υπάρχει ο οδοστρωτήρας του μεγάλου κεφαλαίου και των μονοπωλίων που ισοπεδώνει τα εργατικά δικαιώματα και συνθλίβει τους αυτοαπασχολούμενους. Άλλωστε, η πολιτική της "απελευθέρωσης" είναι επίμονη απαίτηση της "τρόικας", της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΣΕΒ. Αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου, συνέχεια των βάρβαρων αντιλαϊκών μέτρων που μπήκαν σε εφαρμογή και προβλέπεται από τη Συμφωνία του Μάαστριχτ.
Το συμφέρον των αυτοαπασχολούμενων και των εργαζομένων στη μεταφορά ταυτίζεται με τις λαϊκές ανάγκες για ενιαίο αποκλειστικά δημόσιο φορέα συγκοινωνιών, όπου θα εντάσσεται και το ταξί ως συμπληρωματικό μέσο. Οι μεγάλες επιχειρήσεις που θα μετατραπούν σε κοινωνική λαϊκή ιδιοκτησία και ο συνεταιρισμός των μικροϊδιοκτητών ενταγμένα σε αυτόν τον φορέα μπορούν να εξασφαλίσουν σίγουρη εργασία, αξιοπρεπή μισθό και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς σε εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους. Αυτές οι αναγκαίες ριζικές αλλαγές συμφέρουν όλο το λαό και μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο από τη λαϊκή εξουσία και λαϊκή οικονομία. Για τέτοια μέτρα έχουν πραγματικό συμφέρον να παλέψουν από κοινού εργαζόμενοι και αυτοαπασχολούμενοι στις μεταφορές.

Το ΚΚΕ για την σύνοδο κορυφής



Καμιά "ανακούφιση", κανένα όφελος δεν πρόκειται να προκύψει για το εργατικό και λαϊκό εισόδημα από το νέο πρόγραμμα διαχείρισης του δημοσίου χρέους. Δεν μπαίνει "πάτος στο βαρέλι", αφού ουσιαστικά πρόκειται για επιμήκυνση, δηλαδή για υποθήκευση του παρόντος και του μέλλοντος των λαϊκών δυνάμεων. Αυτή η εκτίμηση επιβεβαιώνεται από την επιβράβευση των κυβερνητικών αντιλαϊκών μέτρων και κυρίως από τις νέες δεσμεύσεις για νέα κλιμάκωσή τους.
Ως προς την ουσία των αποφάσεων πρόκειται για μια μικρή, ελεγχόμενη χρεοκοπία, υπό την αιγίδα της Ευρωζώνης, που καταλήχθηκε ως συμβιβασμός μεταξύ των ισχυρών κρατών - μελών της ΕΕ, της ΕΚΤ, του ΔΝΤ και των τραπεζών. Είναι ένας συμβιβασμός στο παραπέντε, αφού είχε προηγηθεί ο υπερδανεισμός της Ελλάδας και στα έτη 2010-2011, με μεγάλα επιτόκια όχι μόνο από την αγορά, αλλά και από το Μηχανισμό ΕΕ - ΔΝΤ. Η επιμήκυνση του δανεισμού ανακυκλώνει το πρόβλημα του ελληνικού δημόσιου χρέους και γενικότερα τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας μέσα στην Ευρωζώνη, οξύνει προβλήματα ανισομετρίας που αφορούν άμεσα και την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, ακόμα και την Ισπανία και την Ιταλία.
Οι πολιτικές αποφάσεις των ηγετών της Ευρωζώνης δεν πρόκειται να λύσουν αυτές τις αντιφάσεις. Διακηρύχθηκαν ορισμένα μέτρα κεϋνσιανού τύπου σε επίπεδο Ευρωζώνης, καταρχήν με τη συναίνεση της ΕΚΤ, που στηρίζουν και τις τράπεζες από την απαξίωση μέρους των κεφαλαίων τους.
Όσον αφορά την εγγύηση των ελληνικών τραπεζών, αυτή δε σημαίνει βελτίωση του εργατικού εισοδήματος, προστασία του αγρότη και του αυτοαπασχολούμενου από την απελευθέρωση των αγορών με την κυριαρχία των μονοπωλίων, από τις ιδιωτικοποιήσεις.
Ο ελληνικός λαός, καθώς και οι λαοί των κρατών - μελών της Ευρωζώνης δεν πρέπει να παρασυρθούν στις θριαμβολογίες των ηγετών της για τα βήματα στην κατεύθυνση της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης, μέρος της οποίας θα είναι ενδεχομένως η διαμόρφωση μηχανισμού έκδοσης ευρωομολόγου, η συγκρότηση ευρωπαϊκού οίκου αξιολόγησης ή κάτι άλλο.
Όλα αυτά αφορούν αναδιατάξεις μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κέντρων, αντιθέσεις της Ευρωζώνης με συμφέροντα του αγγλοσαξονικού ιμπεριαλιστικού κέντρου, από το οποίο κυρίως προέρχονται οι γνωστοί "οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης".
Ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να παγιδευτεί στο κυβερνητικό και ευρωενωσιακό σύνθημα για "εθνική ενότητα", που στόχο έχει ν' αναστείλει την ταξική και λαϊκή πάλη, τους αγώνες, την πολιτική απαξίωση των αστικών κομμάτων, του αστικού πολιτικού συστήματος, της ίδιας της εξουσίας του κεφαλαίου, των μονοπωλίων.
Από τις δηλώσεις των ηγετών επιβεβαιώνεται η θέση του ΚΚΕ ότι το δημόσιο χρέος, εμπορικά ελλείμματα και γενικότερα προβλήματα στο ισοζύγιο πληρωμών μεταξύ καπιταλιστικών οικονομιών είναι μόνο εκδηλώσεις της καπιταλιστικής κρίσης, του ανταγωνισμού και της ανισομετρίας, που οξύνθηκαν με την ΟΝΕ και την Ευρωζώνη, την απελευθέρωση των αγορών, την ισχυροποίηση καπιταλιστικών οικονομιών (π.χ. Κίνα και Ινδία) με εκατομμύρια εργατικού δυναμικού που πληρώνεται με μεροκάματο του 19ου αιώνα.
Κανένα καπιταλιστικό αναπτυξιακό πρόγραμμα, όπως το αποκαλούμενο "ευρωπαϊκό σχέδιο Μάρσαλ", δεν πρόκειται να ανατρέψει τη φτώχεια για τους μισθωτούς και συνταξιούχους, για τα λαϊκά στρώματα στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, όπως στην Ιταλία, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, ακόμα και στο σκληρό πυρήνα της ΕΕ, στη Γερμανία και στη Γαλλία.
Άλλωστε, υπάρχει η αρνητική ελληνική εμπειρία από την πορεία του σχεδίου Μάρσαλ στην Ελλάδα, που γρήγορα περικόπηκε και κυρίως δεν λειτούργησε αναπτυξιακά, δηλαδή δεν στήριξε τότε την εκβιομηχάνιση στην Ελλάδα, αλλά τη στρατιωτικοποίηση για να χτυπήσουν το λαϊκό κίνημα.
Μοναδική διέξοδος για την εργατική τάξη και τη λαϊκή πλειοψηφία είναι με την πάλη της να ανατρέψει την εξουσία του κεφαλαίου, που μαζί με τους διεθνείς συμμάχους της δημιουργούν και διαχειρίζονται το χρέος σε βάρος της εργασίας μισθωτών και αυτοαπασχολουμένων

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ «ΚΟΙΝΩΦΕΛΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ» ΑΝΕΡΓΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΒΑΦΤΙΖΟΝΤΑΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΜΕΣΩ ΜΚΟ!!!

Η κυβέρνηση υλοποιεί το πρόγραμμα «κοινωφελούς εργασίας», σε συνεργασία με τους Δήμους και τις Περιφέρειες και χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα αυτό, 55.000 άνεργοι θα συνάψουν σύμβαση με «φορείς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα» και στη συνέχεια θα διατίθενται για δουλειά από τους «φορείς» στους Δήμους. Οι «φορείς» αυτοί είναι κατά κύριο λόγο Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ), εργοδοτικές οργανώσεις αλλά και άλλοι (π.χ. στη Λάρισα συμμετέχει το τοπικό ΙΝΕ της ΓΣΕΕ!).
Οι άνεργοι βαφτίζονται «εθελοντές» και θα απασχολούνται σε «κοινωφελείς εργασίες». Θα αμείβονται 625 ευρώ το μήνα και οι ασφαλιστικές εισφορές θα καλύπτονται από τον ΟΑΕΔ.

Αυτό το πρόγραμμα αξιοποιεί ο Δήμος Νέας Ιωνίας (στηρίχτηκε από το ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) για να προσλάβει άνεργους εκπαιδευτικούς, πολλών ειδικοτήτων, ώστε από Σεπτέμβρη να λειτουργεί πρόσθετη διδακτική στήριξη στα σχολεία της πόλης, με ευθύνη του Δήμου!!!
Να πως εισάγονται νέες μορφές ελαστικής εργασίας στην εκπαίδευση. Να πως μεταφέρεται το μορφωτικό περιεχόμενο του σχολείου στις επιχειρήσεις, στις ΜΚΟ. Να πως οικοδομείται το «νέο σχολείο» της αγοράς (ν. 3848/2010). Να πως εμπλέκονται άμεσα οι Δήμοι στη λειτουργία του σχολείου, στις προσλήψεις, στο τι διδάσκονται τα παιδιά. Ανοίγουν οι «ασκοί του Αιόλου» για την κατάργηση της μόνιμης δουλειάς, για τη διαφοροποίηση του αναλυτικού προγράμματος από Δήμο σε Δήμο. Να πως αξιοποιείται ο περιβόητος «εθελοντισμός». Το ΠΑΜΕ έχει έγκαιρα προειδοποιήσει γι’ αυτές τις εξελίξεις.
Συνολικά, το πρόγραμμα «κοινωφελούς εργασίας» έχουν αποδεχτεί οι δήμαρχοι και περιφερειάρχες, που στηρίχτηκαν από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, αλλά και ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ (Ν. Ιωνία, Κερατσίνι κ.α.).
Πρόκειται για κανονικό δουλεμπόριο, για άγρια εκμετάλλευση των ανέργων. Εκατοντάδες τέτοια προγράμματα υλοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια, ειδικά μέσα από τους Δήμους με πρόσχημα τη δήθεν καταπολέμηση της ανεργίας και φυσικά η ανεργία αυξάνει ραγδαία. Αντίθετα, το μόνο που «πέτυχαν» τα προγράμματα είναι η δημιουργία ενός πολύ φτηνού εργατικού δυναμικού. Γενικεύονται οι άθλιες ελαστικές, εργασιακές σχέσεις και οι μισθοί πείνας, κάτω και από το όριο της Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Χρησιμοποιούνται για μια ακόμα φορά τα χρήματα των εργαζομένων (ΟΑΕΔ), όχι για να στηριχτούν οι άνεργοι, αλλά οι εργοδότες τους (τώρα ΜΚΟ, Δήμοι, κλπ…). Καλύπτουν ορισμένες «τρύπες» από τις υποχρεώσεις του κράτους και από τις τεράστιες ελλείψεις προσωπικού στους Δήμους, λόγω του παγώματος των προσλήψεων (1 έρχεται, 10 φεύγουν).
Να παρθεί πίσω το πρόγραμμα αυτό! Έξω οι ΜΚΟ και οι επιχειρήσεις από τα σχολεία. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού!

Όλοι στην παράσταση διαμαρτυρίας στο Δημαρχείο Νέας Ιωνίας την Τρίτη 19 Ιουλίου 2011 και ώρα 10:00 π.μ.

Αθήνα, 18 Ιουλίου 2011

Δεν υπάρχει καλή και κακή "απελευθέρωση"


Με όπλο τη συκοφαντία επιδιώκει από την Δευτέρα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να αντιμετωπίσει τους αυτοκινητιστές που κινητοποιούνται. Στο πλευρό της είχε εισαγγελικές παρεμβάσεις που διέταζαν την άμεση σύλληψη όσων «παρακωλύουν τις συγκοινωνίες», ενώ τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί «αστέρες» στα κεντρικά ΜΜΕ με «γκαιμπελικά διαγγέλματα» έκαναν επίδειξη ταξικού μίσους. Παρ' όλα αυτά, χιλιάδες αυτοκινητιστές με τα οχήματά τους από άκρη σ' άκρη της χώρας, αλλά και στο νομό μας, δήλωσαν χτες πως δεν είναι διατεθειμένοι να κάτσουν με τα χέρια σταυρωμένα περιμένοντας να τους... «αυτορρυθμίσει η αγορά», δηλαδή με απλά λόγια να μετατραπούν σε φτηνό ευέλικτο εργατικό δυναμικό για τις μεγάλες εταιρείες που καραδοκούν να αρπάξουν το «φιλέτο» επιβατικών μεταφορών ανά την Ελλάδα.
Το ΚΚΕ έκφρασε από την πρώτη στιγμή την συμπαράσταση του στον αγώνα των αυτοαπασχολούμενων ταξιτζήδων. Γνωρίζουμε ότι έχουμε να κάνουμε με βιοπαλαιστές που κάθε βράδυ όταν γυρνούν στο σπίτι τους, δεν μετράνε κέρδη αλλά χρέη.
Με την εξόντωση των μικρών ιδιοκτητών ταξί, ο στόχος της κυβέρνησης είναι να βάλει πόδι το μεγάλο κεφάλαιο στο φιλέτο της συγκεκριμένης αγοράς. Το αποτέλεσμα θα είναι να μετατραπεί σταδιακά το ταξί σε είδος πολυτελείας για το λαό, ενώ οι μισθωτοί οδηγοί που θα εργάζονται σε αυτές τις συνθήκες θα οδηγηθούν σε καθεστώς γαλέρας. Τα επιχειρήματα της κυβέρνησης, ότι θα φτηνύνουν οι υπηρεσίες και ότι θα βρουν δουλειά οι άνεργοι, είναι ψεύτικα και αποπροσανατολιστικά. Η μονοπώληση κλάδων της οικονομίας δεν είναι σίγουρο ότι ρίχνει τις τιμές, ενώ η εμπειρία δείχνει ότι χειροτερεύει τους όρους εργασίας και μειώνει τη συνολική απασχόληση.
Οι εργαζόμενοι στο ταξί και οι μικροί ιδιοκτήτες πρέπει να εμποδίσουν την καταστροφική γι' αυτούς πολιτική της κυβέρνησης, να μην εγκλωβιστούν στα προπαγανδιστικά τερτίπια του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Δεν υπάρχει καλή και κακή "απελευθέρωση", υπάρχει ο οδοστρωτήρας του μεγάλου κεφαλαίου και των μονοπωλίων που ισοπεδώνει τα εργατικά δικαιώματα και συνθλίβει τους αυτοαπασχολούμενους. Άλλωστε, η πολιτική της "απελευθέρωσης" είναι επίμονη απαίτηση της "τρόικας", της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΣΕΒ. Αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου, συνέχεια των βάρβαρων αντιλαϊκών μέτρων που μπήκαν σε εφαρμογή και προβλέπεται από τη Συμφωνία του Μάαστριχτ.
Το συμφέρον των αυτοαπασχολούμενων και των εργαζομένων στη μεταφορά ταυτίζεται με τις λαϊκές ανάγκες για ενιαίο αποκλειστικά δημόσιο φορέα συγκοινωνιών, όπου θα εντάσσεται και το ταξί ως συμπληρωματικό μέσο. Οι μεγάλες επιχειρήσεις που θα μετατραπούν σε κοινωνική λαϊκή ιδιοκτησία και ο συνεταιρισμός των μικροϊδιοκτητών ενταγμένα σε αυτόν τον φορέα μπορούν να εξασφαλίσουν σίγουρη εργασία, αξιοπρεπή μισθό και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς σε εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους. Αυτές οι αναγκαίες ριζικές αλλαγές συμφέρουν όλο το λαό και μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο από τη λαϊκή εξουσία και λαϊκή οικονομία. Για τέτοια μέτρα έχουν πραγματικό συμφέρον να παλέψουν από κοινού εργαζόμενοι και αυτοαπασχολούμενοι στις μεταφορές. Άλλωστε καθοριστικό στοιχείο για τον αγώνα των αυτοκινητιστών είναι το κατά πόσο αυτός θα συνδεθεί αυτός με τις καθημερινές μάχες του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος.




*Γιάνναρος Χρήστος Γραμματέας της Ν.Ε. Ηλείας του Κ.Κ.Ε.


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - ΚΑΛΕΣΜΑ

ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΙΟΥΛΗ 2011

ΜΕΡΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ 

ΝΕΩΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΩΝ ΑΝΑΤΡΟΠΩΝ

ΚΑΙ ΠΕΡΙΚΟΠΩΝ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ.

  • ΣΤΙΣ 12.00 ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΕΙΕΣ ΣΤΑ 
    ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΤΟΥ 
     
ΝΟΜΟΥ:
Γ.Ν. ΠΥΡΓΟΥ
Γ.Ν. ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ
Γ.Ν ΚΡΕΣΤΕΝΩΝ

  • ΣΤΙΣ 8.00 Μ.Μ. ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΟ 


    ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΠΛ. ΟΤΕ ΣΤΟΝ 

    ΠΥΡΓΟ 
     
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ 

ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ - ΠΡΟΝΟΙΑ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ 


ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ, ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ 

ΚΛΙΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΚΛΙΝΩΝ.

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΝΕΑ ΑΝΤΙΛΑΪΚΑ 
ΜΕΤΡΑ
ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ - 
ΠΡΟΝΟΙΑ


ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΕΣ

ΔΩΡΕΑΝ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ


ΥΓΕΙΑΣ-ΠΡΟΝΟΙΑΣ


ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΙΟΥΛΗ ΣΤΙΣ 8.00 Μ.Μ. ΣΤΗΝ ΠΛ. ΟΤΕ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ.

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΝΕΑ ΑΝΤΙΛΑΪΚΑ ΜΕΤΡΑ

ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ - ΠΡΟΝΟΙΑ

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, άνεργοι, συνταξιούχοι, μετανάστες και μετανάστριες
Με τα πρόσφατα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, κατ' αρχήν καταργεί 3.000 κρεβάτια και 330 κλινικές στα δημόσια νοσοκομεία. Επιπλέον παραχωρεί 500 κρεβάτια για να τα εκμεταλλεύονται οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Όλα αυτά συνιστούν ραγδαία επιδείνωση των λαϊκών αναγκών στην Υγεία. Δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για αναμονή και αυταπάτες.
Ούτε ώρα χαμένη! Η υγεία μας κινδυνεύει! Τώρα να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, να αξιοποιήσουμε τη δύναμη του οργανωμένου αγώνα και της κοινωνικής συμμαχίας για να μπει φρένο στην εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης και των συμμάχων της σε βάρος της υγείας του λαού.
Να μην επιτρέψουμε η ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή μας περίθαλψη, η Πρόνοια, να γίνει ένα όλο και περισσότερο ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα, απλησίαστο για τη λαϊκή οικογένεια.
Στο στόχαστρο η υγεία των λαϊκών στρωμάτων
Η κυβέρνηση, η ΕΕ και το κεφάλαιο με τις άθλιες συνθήκες δουλειάς και ζωής που επιβάλλουν στους εργαζόμενους και στις οικογένειές τους, προκαλούν άμεση και μακροπρόθεσμη φθορά της υγείας τους.
Ταυτόχρονα μειώνουν τις δημόσιες παροχές Υγείας - Πρόνοιας στο ελάχιστο και μετατρέπουν αυτή την λαϊκή ανάγκη σε πεδίο επιχειρηματικής δράσης και κερδοφορίας στο «δημόσιο» και στον ιδιωτικό τομέα.
  • Λένε ότι η Υγεία κοστίζει ακριβά, ότι δεν αντέχει το κράτος αυτή τη δαπάνη: Η αλήθεια είναι ότι το κράτος δεν αντέχει και θεωρεί σπατάλη μόνο ότι αφορά ακόμη και την ελάχιστη προστασία και φροντίδα της υγείας που απέμεινε, γιατί εμποδίζει την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων. Δεν έχει για τη λαϊκή υγεία, όμως χρηματοδότησε με δεκάδες δισ. ευρώ τους επιχειρηματικούς ομίλους τα τελευταία 5 χρόνια.
  • Λένε ότι με τις συγχωνεύσεις και το κλείσιμο νοσοκομείων, μονάδων Υγείας του ΙΚΑ και προνοιακών ιδρυμάτων, θα μειώσουν τις δαπάνες λειτουργίας και θα αξιοποιήσουν καλύτερα τις υποδομές: Είναι επικίνδυνοι! Αυτό το ανεπαρκές σημερινό δημόσιο σύστημα, σχεδιάζουν να το συρρικνώσουν ακόμα περισσότερο. Αδιαφορούν για το ότι θα αυξηθούν οι λίστες αναμονής για εισαγωγή στα νοσοκομεία. Δε θα υπάρχουν κρεβάτια για έκτακτα περιστατικά, για ΜΕΘ, χειρουργεία κλπ. Αδιαφορούν αν οι χρόνια πάσχοντες, ηλικιωμένοι και ΑμΕΑ, δε βρίσκουν ούτε τώρα μια θέση σε ένα ίδρυμα ή κέντρο αποκατάστασης. Μετατρέπουν ακόμα περισσότερους ασθενείς και αναπήρους σε πελατεία των ιδιωτικών επιχειρηματικών ομίλων στην υγεία και στην αποκατάσταση.
  • Όσες μονάδες Υγείας θα απομείνουν στο δημόσιο, θα λειτουργούν σαν επιχειρήσεις που ένα μικρό μέρος των δαπανών θα πληρώνεται από τα ασφαλιστικά ταμεία και το υπόλοιπο από τους ασθενείς. Ανάλογα με τα κέρδη που θα έχουν αυτές οι μονάδες θα συνεχίσουν να λειτουργούν ή θα κλείνουν στην πορεία. Τα 5 ευρώ για επίσκεψη στους γιατρούς στα δημόσια νοσοκομεία, τα Κέντρα Υγείας αποτελούν πρόγευση για το τι θα ακολουθήσει.
Εργατοϋπάλληλοι, μικροβιοτέχνες, φτωχοί αγρότες, γυναίκες και νεολαία των λαϊκών οικογενειών, μη συναινέσετε, απορρίψτε αυτήν την πολιτική που βάζει υποθήκη την υγεία μας, προκειμένου να ξεπεραστεί η κρίση σήμερα και να έρθει η ανάπτυξη αύριο, με ισοπεδωμένα τα δικαιώματά μας και με ακόμα πιο ισχυρή την πλουτοκρατία.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΙΟΥΛΗ

ΣΤΙΣ 8.00 Μ.Μ. ΣΤΗΝ ΠΛ. ΟΤΕ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ.

Καμία θυσία για την πλουτοκρατία. Την 

κρίση να πληρώσει η ολιγαρχία.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΕΙΩΝ ΣΕ ΔΟΕ ΚΑΙ ΟΛΜΕ

Τις προηγούμενες ημέρες πραγματοποιήθηκε η συγκρότηση των προεδρείων σε ΔΟΕ και ΟΛΜΕ.
Στη ΔΟΕ τις θέσεις κατέλαβαν οι παρατάξεις ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ. Συγκεκριμένα, πρόεδρος και γραμματέας από την ΠΑΣΚ και αντιπρόεδρος και ταμίας από τη ΔΑΚΕ.
Στην ΟΛΜΕ τις θέσεις κατέλαβαν οι παρατάξεις της ΔΑΚΕ, της ΠΑΣΚ και της Συνεργασίας (ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ). Συγκεκριμένα, πρόεδρος και ταμίας από τη ΔΑΚΕ, αντιπρόεδρος από την ΠΑΣΚ, Γραμματέας από τη Συνεργασία.
Το ΠΑΜΕ και στις δύο Ομοσπονδίες κατέθεσε πρόταση για συγκρότηση αναλογικού, αντιπροσωπευτικού προεδρείου (η πρώτη δύναμη τον Πρόεδρο, η δεύτερη το Γραμματέα, η Τρίτη τον Αντιπρόεδρο κ.ο.κ.), με την προϋπόθεση πως θα συμμετάσχουν όλες οι παρατάξεις.
Η θέση αυτή δεν έγινε αποδεκτή από Συνεργασία και Παρεμβάσεις στην ΟΛΜΕ και στη ΔΟΕ.
Στην ΟΛΜΕ κατέθεσαν υποψηφιότητα για τη θέση του Προέδρου τρεις παρατάξεις (ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ, Συνεργασία). Κατά συνέπεια, το ΠΑΜΕ δεν συμμετείχε στη συγκρότηση των Προεδρείων.
Οι δυνάμεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και των Παρεμβάσεων στην ΟΛΜΕ κατέθεσαν πρόταση για συγκρότηση «αριστερού», «αγωνιστικού», «προγραμματικού» Προεδρείου μαζί με το ΠΑΜΕ.
Για μια ακόμα φορά επιχειρούν να ψαρέψουν στα θολά νερά. Ξέρουν πολύ καλά πως δεν υπάρχει καμιά δυνατότητα προγραμματικής συμφωνίας με τις δυνάμεις του ευρωμονόδρομου, του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ που:
  • Κρύβουν τον χαρακτήρα της καπιταλιστικής κρίσης, μιλάνε για κρίση χρέους, αθωώνοντας έτσι το καπιταλιστικό σύστημα. Χωρίζουν το χρέος σε «νόμιμο» και «παράνομο» και καλούν το λαό να πληρώσει το «νόμιμο», δηλαδή να πληρώσει τα χρέη της πλουτοκρατίας
  • Υποστήριξαν και υποστηρίζουν το αντιδραστικό οικοδόμημα της Ε.Ε. και το ευρώ, που ευθύνονται για τα βάσανα του λαού μας
  • Μιλάνε για «ειρηνικό» και «ακηδεμόνευτο» κίνημα, την στιγμή της πιο βάρβαρης επίθεσης στα δικαιώματα του λαού, την στιγμή που δεκάδες μηχανισμοί του συστήματος, η ίδια η εργοδοσία, παρεμβαίνει στο εργατικό κίνημα

Στα παραπάνω, σε μεγάλο βαθμό συγκλίνουν και οι Παρεμβάσεις (ΑΝΤΑΡΣΥΑ).
Ωστόσο, και μόνο το γεγονός πως στην ΟΛΜΕ ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ αποτελούν πλειοψηφία (6 στους 11) φανερώνει το μέγεθος του τυχοδιωκτισμού, διότι δεν υπάρχει καν πλειοψηφία για την συγκρότηση «αριστερής» πλειοψηφίας και «αριστερού» προεδρείου.
Είναι ακόμα ενδεικτικό το γεγονός, πως Συνεργασία και Παρεμβάσεις κατέθεσαν διαφορετικά κείμενα σαν βάση συμφωνίας! Άλλο κείμενο κατέθεσαν στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ οι Παρεμβάσεις, άλλο η Συνεργασία, άλλο κείμενο ψηφίστηκε στο Συνέδριο (πολιτική απόφαση) από ΔΑΚΕ-Συνεργασία-Παρεμβάσεις!
Δεν τα βρίσκουν ούτε μεταξύ τους, αλλά κατηγορούν το ΠΑΜΕ ως διασπαστή!
Οι Παρεμβάσεις δήλωσαν στην πορεία, πως παρόλο που «έχουν διαφωνίες με τη Συνεργασία στηρίζουν την υποψηφιότητά της για τη θέση του Προέδρου, επειδή βρίσκονται από κοινού στην αγωνιστική πλευρά». Λίγα λεπτά μετά, όταν η Συνεργασία δήλωσε πως αυτοπροτείνεται και για τη θέση του Γραμματέα, αν δεν καταλάβει τη θέση του Προέδρου, οι Παρεμβάσεις δήλωσαν: «δεν ψηφίζουμε Συνεργασία, γιατί υπαναχώρησε από τη θέση της και συμμετέχει στο Προεδρείο»!
Η Συνεργασία αφού εκλέχτηκε στη θέση του Γραμματέα δήλωσε πως «θα παραμείνει στη θέση αυτή, μόνο αν η ΟΛΜΕ συνεχίσει να έχει αγωνιστική πορεία»! Αλλιώς θα παραιτηθεί! Τα σχόλια περιττεύουν!
Ο τυχοδιωκτισμός και η αφερεγγυότητα σε όλο τους το μεγαλείο. Καλούμε τους εκπαιδευτικούς να βγάλουν τα συμπεράσματά τους.
Όλοι στα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ την Τετάρτη 20 Ιουλίου (19:00 Ομόνοια) ενάντια στη διάλυση του συστήματος υγείας.
Αθήνα, 12 Ιουλίου 2011

ΓΙΑ ΤΑ ΙΕΚ

Παράσταση διαμαρτυρίας πραγματοποίησε αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών στις 14/7/2011 στα γραφεία της Γενικής Γραμματείας Δια Βίου Μάθησης επί της οδού Αχαρνών, με θέμα την καταβολή των δεδουλευμένων στους εκπαιδευτικούς των δημοσίων ΙΕΚ.
Η υπόθεση αυτή αφορά πάνω από 6 χιλιάδες εκπαιδευτικούς ωρομίσθιους, που απασχολούνταν σε πάνω από 100 ΙΕΚ σε όλη την Ελλάδα.
Την αντιπροσωπεία υποδέχτηκε ο Γ. Γραμματέας Δια Βίου Μάθησης, ο πρόεδρος και ο διευθύνων σύμβουλος του ΙΔΕΚΕ, οι οποίοι παραδέχτηκαν ότι υπάρχουν οφειλές σε καθηγητές από το 2008 που φθάνουν τα 37εκ. ευρώ.
Απέδωσαν τη μη πληρωμή σε γραφειοκρατικά προβλήματα, καθώς, όπως διαβεβαίωσαν την αντιπροσωπεία, τα λεφτά έχουν βρεθεί.
Δεσμεύτηκαν ότι οι καθηγητές των πρώτων ΙΕΚ θα αρχίσουν να πληρώνονται από τα τέλη Ιουλίου, ενώ γίνεται προσπάθεια να λήξει η πληρωμή όλων των καθηγητών μέχρι τα τέλη Νοέμβρη.
Η αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών κατήγγειλε το γεγονός ότι υπάρχουν εργαζόμενοι που προσφέρουν εργασία, αλλά δεν πληρώνονται. Απαίτησε την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων!
Τέλος, να σημειωθεί η παρουσία αστυνομικών δυνάμεων έξω από το χώρο της Γενικής Γραμματείας. Γεγονός που εντάσσεται στη συνολικότερη προσπάθεια για τρομοκράτηση του λαϊκού κινήματος.

Αθήνα, 14/7/2011

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΟ «ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ», ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΝΑΡ κ.α.)

Το ΠΑΜΕ στην συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής και του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ (8/7/2011) κατέθεσε το παρακάτω ψήφισμα:
«Η ΕΕ και το ΓΣ της ΑΔΕΔΥ καταγγέλλουν την άγρια επίθεση των ΜΑΤ, την εκτεταμένη χρήση χημικών ενάντια στους διαδηλωτές στο κέντρο της Αθήνας. Καταγγέλλουν την επίθεση σε εκπαιδευτικούς κάτω από τα γραφεία της ΔΟΕ (Σύνταγμα - Ξενοφώντος), τη χρήση χημικών γύρω και μέσα στο κτίριο και τον τραυματισμό τριών εκπαιδευτικών. Η ενέργεια αυτή στοχεύει στο χτύπημα και στην τρομοκράτηση του λαϊκού κινήματος για να περάσουν τα νέα βάρβαρα μέτρα που περιέχονται στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα.
Ταυτόχρονα, η ΕΕ και το ΓΣ της ΑΔΕΔΥ καταγγέλλουν τον προβοκατόρικο ρόλο των κουκουλοφόρων στο κίνημα. Οι κουκουλοφόροι αξιοποιούνται και εντάσσονται σε συγκεκριμένο σχέδιο υπονόμευσης και χτυπήματος του κινήματος. Μέσα στους κουκουλοφόρους δραστηριοποιούνται διάφοροι μηχανισμοί, υπηρεσίες και ασφαλίτες, έτοιμοι για κάθε προβοκάτσια και αποπροσανατολισμό.
Αυτοί οι μηχανισμοί βρίσκονται στην υπηρεσία τρομοκράτησης του λαού και του λαϊκού κινήματος. Ο λαός να απαντήσει στην κλιμάκωση του αυταρχισμού, στην επίθεση στα δικαιώματά του με οργάνωση και αντεπίθεση για την απόκρουση και την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. Οι εκβιασμοί, η προβοκάτσια από τα όργανα του συστήματος, οι απειλές και η τρομοκρατία θα κλιμακωθούν. Τώρα απαιτείται οργάνωση και περιφρούρηση του αγώνα».
Το ψήφισμα αυτό υιοθετήθηκε στην ΑΔΕΔΥ και από τα Διοικητικά Συμβούλια των ΟΛΜΕ-ΔΟΕ. Αρνήθηκαν να το ψηφίσουν η Αυτόνομη Παρέμβαση (ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) και οι Παρεμβάσεις, γιατί καταδίκαζε τους κουκουλοφόρους! Η «Αυτόνομη Παρέμβαση» αρχικά είπε ότι θα υπερψηφίσει, αρκεί να προστεθεί μία ακόμα πρόταση. Η πρόταση που προστέθηκε μετά την πρώτη παράγραφο είναι η εξής: «Η κυβέρνηση έχει την απόλυτη ευθύνη για το χτύπημα της απεργίας και της προβοκάτσιας που εκτυλίχθηκε στο Σύνταγμα. Για την εξέλιξη αυτή καταγγέλλουμε τον υπουργό Δημόσιας Τάξη». Ωστόσο, τελικά το καταψήφισε!
Το ίδιο σκηνικό και στα Διοικητικά Συμβούλια ΔΟΕ-ΟΛΜΕ. Η Συνεργασία (ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) και οι Παρεμβάσεις αρνήθηκαν να υιοθετήσουν το ψήφισμα, το οποίο τελικά ψηφίστηκε.
Τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησαν συνιστούν σοβαρή απειλή για το εργατικό κίνημα. Δίνουν κάλυψη στους μηχανισμούς τσακίσματος του κινήματος από το αστικό κράτος. Π.χ. ότι «δεν μπορούν να μπουν στην ίδια μοίρα κυβέρνηση και κουκουλοφόροι». Ή ότι: «η κυβέρνηση έριξε δύο τόνους χημικά και εσείς θέλετε να βγάλετε ψήφισμα καταδίκης των κουκουλοφόρων». Λες και δε χρησιμοποιείται, αν δεν καθοδηγείται, η δράση των κουκουλοφόρων από κρατικούς μηχανισμούς για να προβοκάρουν το λαϊκό κίνημα.
Η στάση τους ισοδυναμεί με έγκλημα, είναι καθαρός τυχοδιωκτισμός. Την ώρα μάλιστα που σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης και ανόδου των ταξικών αγώνων όλοι οι μηχανισμοί κυβέρνησης-κεφαλαίου δουλεύουν πυρετωδώς για το τσάκισμα του λαϊκού κινήματος. Αλήθεια, ποιος μπορεί να το αρνηθεί σήμερα αυτό;
Μιλάνε για «ειρηνικό» και «ακηδεμόνευτο» κίνημα, την στιγμή της πιο βάρβαρης επίθεσης στα δικαιώματα του λαού, την στιγμή που δεκάδες μηχανισμοί του συστήματος, η ίδια η εργοδοσία, παρεμβαίνει στο εργατικό κίνημα.
Καλούμε τους εκπαιδευτικούς να βγάλουν συμπεράσματα για αυτές τις δυνάμεις.
Σήμερα χρειάζεται ένα κίνημα ταξικά προσανατολισμένο, πειθαρχημένο, περιφρουρημένο, ικανό να αντιμετωπίσει κάθε ύπουλο χτύπημα, κάθε προβοκάτσια των μηχανισμών της αστικής τάξης. Ακριβώς αυτό το κίνημα υπηρετεί το ΠΑΜΕ.
  • Οι εργαζόμενοι δε μπορούν να εμπιστευτούν δυνάμεις που δεν καταγγέλλουν τον προβοκατόρικο ρόλο των κουκουλοφόρων στο κίνημα!

Αθήνα, 14/7/2011

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011

Αντιδραστικά άλματα στα ΑΕΙ

Ύστερα από μήνες κυβερνητικών διαβουλεύσεων, δόθηκε στη δημοσιότητα το σχέδιο του νέου νόμου - πλαισίου για την ανώτατη εκπαίδευση, που κινείται σε ακόμα πιο αντιδραστική κατεύθυνση απ' όσα είχαν αρχικά ανακοινωθεί. Ιδρύματα και προγράμματα σπουδών πολλαπλών ταχυτήτων και επιπέδων, σπουδές που θα προσομοιάζουν περισσότερο στην κατάρτιση παρά στην ανώτατη εκπαίδευση, συνολική υποβάθμιση με θεσμοθέτηση ως ελάχιστου ορίου σπουδών τα τρία έτη, αλλά και μονοετή, διετή προγράμματα και σχολές κατάρτισης εντός των ΑΕΙ, είναι μερικές από τις ρυθμίσεις του νέου νόμου που οδηγούν στην αποσάθρωση των σπουδών. Αυτά θα αντιμετωπίζει η μεγάλη μάζα των φοιτητών. Τα πολλαπλά πτυχία και τίτλοι σπουδών που θα χορηγούνται από τα διάφορα προγράμματα θα αποτιμώνται «μπακαλίστικα» σε πιστωτικές μονάδες, ενώ μέσα σε αυτή την πανσπερμία υποβαθμισμένων τίτλων θα εισαχθεί η λογική της «πιστοποίησης», που σημαίνει ότι δε θα είναι όλα τα προγράμματα των ΑΕΙ αναγνωρισμένα, αλλά μόνον όσα πιστοποιούνται από την αρμόδια «Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας».
Με το νέο νόμο επιχειρείται να ανοίξει ο δρόμος για αντιδραστικές παρεμβάσεις στο φοιτητικό κίνημα: Οι εκπρόσωποι των φοιτητών στα διάφορα συμβούλια των ΑΕΙ (διοίκησης, φοιτητικής μέριμνας, συμβούλια σπουδών κ.ά.) θα εκλέγονται με ειδικές εκλογές που θα γίνονται με ενιαίο ψηφοδέλτιο και δικαίωμα ψήφου θα έχουν μόνον όσοι ορίζονται ως ενεργοί φοιτητές. Μέχρι τώρα οι εκπρόσωποι των φοιτητών αναδεικνύονταν από τις φοιτητικές εκλογές με βάση το συσχετισμό που διαμορφωνόταν και τη δύναμη των παρατάξεων. Τώρα πρακτικά, με το ενιαίο ψηφοδέλτιο απαγορεύεται η συλλογική έκφραση και διεκδίκηση μέσω εκλογικών συνδυασμών, επιχειρείται διά νόμου να επιβληθεί η αντιδημοκρατική λογική «έξω τα κόμματα από τις σχολές»! Το ότι στόχος του νέου νόμου είναι η πάταξη των συλλογικών διεκδικήσεων εντός των ιδρυμάτων φαίνεται και από το ότι θεσπίζεται στα ιδρύματα υπηρεσία «συνηγόρου του φοιτητή για την επίλυση διαφορών του με το ίδρυμα και τη διοίκησή του»! Δηλαδή, οι συλλογικές διεκδικήσεις δε θα είναι ανεκτές, αλλά θα αντικατασταθούν με ατομική προσφυγή σε κάποιου είδους ...υπηρεσία διαιτησίας! Στα παραπάνω προσθέστε και την κατάργηση του ακαδημαϊκού ασύλου...
Ένα ενιαίο Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου σε κάθε ΑΕΙ θα αναλάβει τους κύριους μέχρι σήμερα επιχειρηματικούς τομείς των ιδρυμάτων (ειδικούς λογαριασμούς έρευνας, εταιρίες αξιοποίησης της περιουσίας των ιδρυμάτων) αλλά και υπηρεσίες φοιτητικής μέριμνας (εστίες, εστιατόρια, κυλικεία) φανερώνοντας την πρόθεση να λειτουργούν αυτές οι υπηρεσίες «ανταποδοτικά», δηλαδή, πιο ακριβά για τους φοιτητές και τις λαϊκές οικογένειες. Ένα μέρος της κρατικής χρηματοδότησης θα λειτουργεί σαν κάνουλα επιβράβευσης ή τιμωρίας των ιδρυμάτων, ανάλογα με την επίτευξη των στόχων τους όπως αυτοί θα έχουν καθοριστεί στα τετραετή «μπίζνες πλανς» που θα συνυπογράφουν τα ιδρύματα με το κράτος. Θεσμοθετούνται έδρες με την επωνυμία «χορηγών» του ιδρύματος. Ελαστικοποιούνται παραπέρα οι εργασιακές σχέσεις των πανεπιστημιακών με δυνατότητα να συνάπτεται μια ποικιλία ατομικών συμβάσεων ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου για διδάσκοντες. Είναι φανερό ότι για να ενισχυθεί όλη αυτή η επιχειρηματική λειτουργία των ιδρυμάτων χρειάζονται και οι ανάλογες διοικητικές αρχές. Έτσι προκύπτει ότι ένα μέρος των νέων οργάνων διοίκησης θα επιλέγεται αντί να εκλέγεται (το ίδιο κι ο πρύτανης), ενώ ακόμα κι όσοι εκλέγονται είναι άγνωστο από ποιο εκλογικό σώμα θα προκύπτουν και πού θα λογοδοτούν. Μιλάμε συνολικά, για ένα νόμο που δεν κάνει αντιδραστικά βήματα, αλλά αντιδραστικά άλματα...


*Γιάνναρος Χρήστος Γραμματέας της Ν.Ε. Ηλείας του Κ.Κ.Ε.


Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

Η εισηγητική ομιλία του Χρήστου Γιάνναρου, Γραμματέα της ΝΕ Ηλείας του ΚΚΕ, στην ημερίδα για τα Απορρίμματα


Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες , φίλες και φίλοι

Η εκδήλωση αυτή της ΚΟ Ηλείας διεξάγεται σε μία περίοδο που όπως είναι γνωστό η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα στη χώρα μας δοκιμάζονται σκληρά από την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης και από τις συνέπειες της βαθιάς οικονομικής κρίσης. Η κατάσταση που διαμορφώνεται είναι πρωτόγνωρη λόγω της ραγδαίας επιδείνωσης των συνθηκών ζωής και δουλειάς, την όξυνση των προβλημάτων διαβίωσης, το χτύπημα των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, τους κάθε λογής εκβιασμούς.
Οι δυνάμεις του κεφαλαίου εκμεταλλεύονται την κρίση και έχουν περάσει σε γενική έφοδο ενάντια στα λαϊκά δικαιώματα.
Μπροστά στη σαρωτική επέλαση τους ξεχωριστά πλήγματα δέχεται το φυσικό περιβάλλον.
Φυσικά η καταστροφή του περιβάλλοντος δεν αποτελεί ελληνική πρωτοτυπία, και ούτε αφορά αποκλειστικά κάποιες περιοχές της χώρας.
Οι τεράστιες δυνατότητες των σύγχρονων μέσων παραγωγής στα χέρια του μεγάλου κεφαλαίου, στα χέρια των μονοπωλιακών ομίλων που ανταγωνίζονται για το κέρδος, προκαλούν τεράστιες καταστροφές στον πλανήτη. Πλήθος διεθνών και εθνικών νομικών ρυθμίσεων θωρακίζουν και διασφαλίζουν τη ληστρική δράση των μονοπωλίων στο περιβάλλον.
Βασικό κριτήριο των ρυθμίσεων η μεγιστοποίηση των κερδών. Έτσι προωθείται η εμπορευματοποίηση της προστασίας του περιβάλλοντος και καλύπτεται με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», όπου στην πράξη ο ρυπαίνων πληρώνει με κίνητρα για να περιορίσει τη ρύπανση.
Ταυτόχρονα στο βωμό της ανταγωνιστικότητας θυσιάζεται η προστασία του περιβάλλοντος, η ασφάλεια των κατοίκων και της δημόσιας υγείας.
Η καταστροφή των δασών, τα τοξικά απόβλητα, τα επικίνδυνα διατροφικά προϊόντα, η εξάντληση φυσικών πόρων, είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του σύγχρονου καπιταλιστικού τρόπου ανάπτυξης.
Από τη διαχείριση των απορριμμάτων στην περιοχή μας και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος στις μεγαλουπόλεις, μέχρι την περιβαλλοντική καταστροφή στον κόλπο του Μεξικό και στην πυρηνική διαρροή στο εργοστάσιο της Φουκοσίμα, η αιτία της καταστροφής του περιβάλλοντος είναι η ίδια. Το εμπόριο ρύπων μετατρέπεται σταδιακά σε μία από τις σπουδαιότερες αγορές.
Το 2007 η αγορά διοξειδίου του άνθρακα έφτασε τα 30 δις ευρώ, ενώ εκτιμάται ότι το εμπόριο ρύπων θα μετατραπεί σε μία από τις μεγαλύτερες αγορές μέσα στα επόμενα χρόνια. Φυσικά, η καθιέρωση αυτής της αγοράς δε μειώνει στο ελάχιστο τις εκπομπές. Ασυμβίβαστη με την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών είναι η αξιοποίηση της διαχείρισης του περιβάλλοντος ως πεδίου τοποθέτησης κεφαλαίου, ή ιδιωτικοποίησης της ανακύκλωσης, της διαχείρισης των απορριμμάτων.
Οι στόχοι της διαχείρισης των απορριμμάτων και της ανακύκλωσης είναι στο καπιταλιστικό σύστημα αντιφατικοί, οι όμιλοι ανταγωνίζονται για το ποιος θα κερδίσει περισσότερο-και το μείγμα που επιλέγεται, επιλέγεται με βάση την κερδοφορία τους. Η τεχνική μέθοδος διαχείρισης επιλέγεται με βάση τη μεγιστοποίηση του οφέλους στον επενδυτή. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι παρά τις δεκάδες εκ. ευρώ με τα οποία επιδοτούνται οι εταιρείες ανακύκλωσης, ουσιαστική ανακύκλωση να γίνεται ελάχιστη. Αποτέλεσμα είναι να επιλέγονται μέθοδοι διαχείρισης των απορριμμάτων επικίνδυνες για το περιβάλλον, όπως η καύση και μάλιστα χωρίς προηγούμενη επεξεργασία, με μοναδικό κριτήριο την κερδοφορία του επενδυτή. Η ίδια αντιμετώπιση του περιβάλλοντος ως εμπορεύματος είναι η πηγή του συνόλου των περιβαλλοντικών προβλημάτων. Αντίστοιχα, η διαχείριση των υδάτων δε γίνεται για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες ύδρευσης και άρδευσης, αλλά με στόχο την ιδιωτικοποίηση των δικτύων υδροδότησης και της κερδοφορίας τους. Όμοια, η υποβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος, η ατμοσφαιρική ρύπανση στις πόλεις, το κυκλοφοριακό πρόβλημα στην Αθήνα δεν είναι τυχαία, και δεν οφείλεται σε έλλειψη πολιτικής. Είναι αποτέλεσμα και συνέπεια των πολιτικών που εφαρμόστηκαν από τις αστικές δυνάμεις και τους πολιτικούς τους εκπροσώπους ήδη από το τέλος του Εμφυλίου και μετά. Η σύμφυτη με το σύστημα ανισόμετρη ανάπτυξη των περιοχών της χώρας(με τα υδροκέφαλα αστικά κέντρα) αναπαράγει και οξύνει τα κυκλοφοριακά προβλήματα.
Ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης στον οποίο βάδισαν και συνεχίζουν χωρίς ταλαντεύσεις όλες οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ είναι ο μεγάλος ένοχος για την όξυνση όλων των προαναφερόμενων προβλημάτων. Οι γενικότερες στοχεύσεις της άρχουσας τάξης όπως κωδικοποιούνται στο ΕΣΠΑ 2007-2013 για ανάδειξη της χώρας ως διεθνούς κόμβου μεταφορών-εμπορίου-ενέργειας δε θα οδηγήσουν σε βελτίωση αλλά σε επιδείνωση της κατάστασης για τα λαϊκά στρώματα.
Οι πραγματικοί ωφελημένοι από την προώθηση αυτών των επιλογών θα είναι προφανώς ελάχιστοι μονοπωλιακοί όμιλοι. Στο όνομα της προσέλκυσης κεφαλαίων των διεθνών ομίλων θα επιταχυνθεί η πλήρης ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και θα δοθούν μεγαλύτερες ελαφρύνσεις για τα μονοπώλια.
Τα τελευταία χρόνια η όξυνση του προβλήματος της διαχείρισης των απορριμμάτων πήρε εκρηκτικές διαστάσεις, εξαιτίας των αιτιών που προαναφέραμε.
Για την απομάκρυνση των χωματερών ΧΥΤΑ ή ΧΥΤΗ, όπως ονομάζονται οργανώθηκαν από τους κατοίκους των γύρω περιοχών και αναπτύχθηκαν κινητοποιήσεις που σε ορισμένες περιπτώσεις πήραν μαζικό και δυναμικό χαρακτήρα, όπως έγινε πρόσφατα στην Κερατέα.
Το ΚΚΕ, απ’ την πρώτη στιγμή, ανεξάρτητα από το αν συμφωνούσε με το σύνολο των αιτημάτων ή τις μορφές πάλης, βρέθηκε στο πλευρό των κατοίκων και στην Τριανταφυλλιά και στην Αγκινάρα και στο Ποτόκι, υποστήριξε τις κινητοποιήσεις, συμμετείχαν οι τοπικές του δυνάμεις σε αυτούς τους αγώνες. Ταυτόχρονα στήριξε και στηρίζει τους αγώνες των εργαζομένων στην τοπική και περιφερειακή διοίκηση.
Από αυτούς τους αγώνες βγαίνουν ορισμένα συμπεράσματα κι ας μας επιτραπεί μία σύντομη αναφορά.
Έχουν υπερωριμάσει οι συνθήκες από την άποψη των αναγκών να διαμορφωθεί ένα ενιαίο πλαίσιο με στόχους πάλης για βασικά ζητήματα της διαχείρισης των απορριμμάτων συνδυασμένα με την προστασία του περιβάλλοντος την προστασία της δημόσιας υγείας. Στόχους πάλης που θα ενιαιοποιούν τον αγώνα. Δε θα παγιδεύονται σε τοπικιστικά συμφέροντα και πρακτικές του τύπου «μακριά από εμένα κι ας πάνε όπου να είναι», που διασπούν και διχάζουν τους εργαζόμενους.
Στόχοι που θα αντιστρατεύονται τις επιλογές των μονοπωλίων τόσο για τις χωροθετήσεις των περιοχών όσο και για τους τρόπους διαχείρισης και αποκομιδής. Να αντιστρατεύονται κάθε μορφή ιδιωτικοποίησης. Να μην παγιδεύονται τα συνδικάτα και οι κοινωνικοί φορείς στους ανταγωνισμούς διαφόρων τμημάτων του κεφαλαίου. Όπως π.χ. μεγαλοϊδιοκτητών της γης, ξενοδόχων ή των διαφόρων εκπροσώπων των εταιρειών διαχείρισης απορριμμάτων.
Να μη χειραγωγούνται οι κοινωνικοί φορείς και οι αγώνες από εκπροσώπους της περιφερειακής και τοπικής διοίκησης, οι οποίο προωθούν τους διάφορους σχεδιασμούς των μονοπωλίων για την περιοχή.
Όπως δείχνει η εξέλιξη των κινητοποιήσεων που έγιναν τοπικά ακόμα και οι πιο μαζικοί αγώνες και οι πιο δυναμικές μορφές πάλης όταν δεν στρέφονται κατά του συνόλου των επιλογών των μονοπωλίων και αυτών που τα υπηρετούν, μπορούν εύκολα να χειραγωγηθούν, να υπονομευθούν, να αξιοποιηθούν ακόμα για να υπηρετηθούν εκείνα ή τα άλλα επιχειρηματικά συμφέροντα που ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Να υπονομεύεται η κλιμάκωση του, ο αναγκαίος συντονισμός. Να αρκούν ένας παπάς και ένας δεσπότης σ’ ένα βράδυ μέσα, να τυλίξουν έναν αγώνα σε μια κόλα χαρτί με παγίδες και με ψεύτικες υποσχέσεις.
Τρανό παράδειγμα σε όλα αυτά είναι το λεγόμενο «κίνημα της Κερατέας» που επιχειρήθηκε από πολλούς να το καπηλευτούν και το καπηλεύτηκαν σε μεγάλο βαθμό, οι διάφοροι «υποστηρικτές και συμπαραστάτες του».
Η πιο μεγάλη εκμετάλλευση έγινε με σκοπό να παρουσιασθεί σαν πρότυπο κινήματος, «πάνω απ’ τα κόμματα», «πάνω απ’ το οργανωμένο κίνημα και τις οργανώσεις του».
Κάτι ανάλογο επιχειρείται από διάφορες μεριές αυτές τις μέρες, πολύ πιο μεθοδευμένα και προετοιμασμένα, με τη μορφή του προπαγανδιστικού ορυμαγδού, με αφορμή τις κινητοποιήσεις που γίνονται στις πλατείες απ’ τους εργαζόμενους το λεγόμενο κίνημα «των αγανακτισμένων» στις πλατείες.
Το ίδιο τροπάρι ξανά πιο χοντροκομμένα. «Μακριά απ’ τα κόμματα», «μακριά απ’ τα συνδικάτα», με αίτημα «αληθινή δημοκρατία». κ.α. «Φταίνε όλοι και οι 300 της Βουλής είναι ίδιοι» «κλέφτες – κλέφτες».
Εμείς ως ΚΚΕ, που δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για να έχουν οι αγώνες του λαού αποτελέσματα, οφείλουμε να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, ως συμβολή προς αυτή την κατεύθυνση και αυτό κάνουμε, με ευθύνη.
Οι πολιτικές δυνάμεις, οι ομάδες και κινήσεις και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, που ενώ υποστηρίζουν με μανία όλες τις αντιλαϊκές πολιτικές και τα μέτρα και που τώρα καλούν το λαό, να διαδηλώνει μακριά από όλα τα κόμματα και τα συνδικάτα δεν το κάνουν τυχαία. Έχουν σκοπό και στόχο να σπρώξουν το λαό, που δικαιολογημένα αγανακτεί και φεύγει απ’ τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, σε πιο βαθύ πολιτικό αδιέξοδο, σε πιο συντηρητικές και αντιδραστικές θέσεις και επιλογές.
Αξιοποιούν τη δικαιολογημένη αγανάκτηση του λαού και προετοιμάζουν ταυτόχρονα το έδαφος για την αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού σε πιο αντιδραστική κατεύθυνση. Γι αυτό το σκοπό δεν θα διστάσουν να «θυσιάσουν» και κάποιους δικούς τους ανθρώπους ώστε να δείξουν ότι παίρνουν μέτρα.
Να βάλουν καινούργια δεσμά στο λαϊκό κίνημα αξιοποιώντας τα φαινόμενα της σήψης του δικού τους συστήματος.
Τέτοια μέτρα είναι ο εκλογικός νόμος, περιορισμοί στην πολιτική και συνδικαλιστική δράση, ο νόμος για τα οικονομικά των κομμάτων με σκοπό την παρεμπόδιση όσων δεν συμμορφώνονται με τις επιλογές του αστικού συστήματος.
Το σύνθημα που ακούγεται «κλέφτες – κλέφτες» , μπορεί να απηχεί τη λαϊκή οργή, αλλά λειτουργεί αποπροσανατολιστικά, γιατί αφήνει στο απυρόβλητο τους πραγματικούς κλέφτες του ιδρώτα των εργαζομένων, τους καπιταλιστές.
Μ’ όλα αυτά και άλλα πολλά έχουν στόχο να αποπροσανατολίσουν το λαό. Να τον εμποδίσουν να επικοινωνήσει, να παλέψει με το οργανωμένο κίνημα, να βρει σ’ αυτό την δύναμή του. Να τον εμποδίσουν να συσπειρωθεί με το ΠΑΜΕ. Να συμπαραταχθεί με το ΚΚΕ.
Τον θέλουν αγανακτισμένο και ανοργάνωτο μπουλούκι για να τον κουλανδρίζουν πιο εύκολα από τις τηλεοράσεις και το Face Book, το Twitterκαι όλα αυτά κρύβοντας οι πραγματικοί καθοδηγητές το πρόσωπό τους και τους στόχους τους.
Τα κόμματα του κατεστημένου, οι μηχανισμοί του συστήματος, η ίδια η άρχουσα τάξη ξέρουν πολύ καλά. Αυτό που ανησυχούν είναι η αγανάκτηση να μην πάρει οργανωμένη μορφή με στόχο όχι την αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος, αλλά την ανατροπή της ίδιας της εξουσίας τους. Τώρα είναι η ώρα οι εργαζόμενοι και η νεολαία να συσπειρωθούν με αυτούς που τους είπαν την αλήθεια. Η δύναμή τους δεν βρίσκεται στο να «φυσήξουν για να φύγουν οι υπεύθυνοι». Η δύναμή τους βρίσκεται στην οργάνωση και τον αγώνα για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου.
Είναι ώρα οι εργαζόμενοι και οι νέοι να ξεκαθαρίσουν ποιοι είναι οι πραγματικοί φίλοι του λαού και να διαλέξουν με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν.
Σύντροφοι και φίλοι
Η πορεία όμως αυτή να αξιοποιούνται τα λαϊκά προβλήματα προς όφελος των μονοπωλίων, δεν είναι μονόδρομος. Η μεγάλη ιστορική κατάκτηση του αιώνα που πέρασε, ο σοσιαλιστικός τρόπος παραγωγής, έδωσε τα φύτρα, την προοπτική μιας εντελώς διαφορετικής σχέσης ανθρώπου και φύσης. Η κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, ο κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας με κέντρο τη συνολική ευημερία των εργαζομένων, ο σχεδιασμός των χρήσεων της γης, που ανήκει σε όλη την κοινωνία, η προώθηση της έρευνας και η επιλογή των βέλτιστων τεχνολογιών με γνώμονα τη διαρκή και σε βάθος χρόνου ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, αποτελούν τη μόνη σταθερή βάση για μία πιο αρμονική επίδραση του ανθρώπου στη φύση, για μία πιο συμβατή προς τις ισορροπίες του οικοσυστήματος διαμόρφωση του περιβάλλοντος.
Η ίδια η ιστορική εξέλιξη υπογραμμίζει ότι η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών προϋποθέτει την κατάργηση του δρόμου ανάπτυξης με γνώμονα το κέρδος. Προϋποθέτει την κοινωνικοποίηση των μεγάλων εταιρειών στη μεταποίηση, στις μεταφορές, στην ενέργεια, στις κατασκευές, στις τηλεπικοινωνίες, στο εξωτερικό εμπόριο και στο χονδρεμπόριο, στις τράπεζες.
Προϋποθέτει την κοινωνική κρατική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, στη γη, στις πρώτες ύλες και στις πηγές ενέργειας, στα έργα υποδομής.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας θα μπορέσει να υπάρξει επιστημονικός, κεντρικός, πανεθνικός σχεδιασμός με γνώμονα τη λαϊκή ευημερία. Θα υπάρξει πανελλαδικό σχέδιο ανάπτυξης που θα στοχεύει στην ισόρροπη ανάπτυξη των περιφερειών της χώρας και των βασικών κλάδων της οικονομίας, στην κατοχύρωση βασικών κοινωνικών δικαιωμάτων με την πλήρη κατάργηση της εμπορευματοποίησης τους.
Κεντρικό σχέδιο ανάπτυξης που μπορεί να διασφαλίσει συνδυασμένα τις ανάγκες της λαϊκής οικογένειας στη σταθερή πλήρη δουλειά για όλους τους εργαζόμενους, στη στέγαση, στην ύδρευση, στην ηλεκτροδότηση, στη θέρμανση, στη μετακίνηση-μεταφορά , στην επικοινωνία των εργαζομένων.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να διασφαλιστεί η ολοκληρωμένη διαχείριση του προβλήματος των αποβλήτων με την ανάπτυξη εγχώριας τεχνολογίας και τεχνογνωσίας, την κατάλληλη χωροθέτηση, τη συνδυασμένη αξιοποίηση τεχνολογικών λύσεων με γνώμονα την ικανοποίηση του συνόλου των λαϊκών αναγκών. Για να ανοίξει αυτός ο ελπιδοφόρος δρόμος το ΚΚΕ πρωταγωνιστεί σε καθημερινούς αγώνες με ριζοσπαστικό πλαίσιο πάλης που κωδικοποιημένα θα παρουσιάσουν οι επόμενες εισηγήσεις.



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Γραμματεία Ν. Ηλείας του ΠΑΜΕ χαιρετίζει τους εκατοντάδες απεργούς που με αποφασιστικότητα έδωσαν τη μάχη της 48ωρης απεργίας σε κάθε τόπο δουλειάς σε όλο το νομό, τις εκατοντάδες των διαδηλωτών που συμμετείχαν στις απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ στον Πύργο.
Οι εργαζόμενοι και η νεολαία του νομού μας, μαζί με τους εκατοντάδες χιλιάδες απεργούς σε όλη την χώρα με την περιφρούρηση της απεργίας σε εκατοντάδες εργασιακούς χώρους από τα χαράματα, αλλά και με συμβολικές καταλήψεις, συγκεντρώσεις και πορείες έστειλαν στο κεφάλαιο και στην εξουσία του ένα ξεκάθαρο μήνυμα: «Μην καρτεράτε να λυγίσουμε»!
Καταγγέλλουμε το στημένο παιχνίδι μερικών δεκάδων κουκουλοφόρων με τις διμοιρίες των ΜΑΤ στο Σύνταγμα, που έχει ως στόχο την κατασυκοφάντηση των εργατικών αγώνων, την τρομοκράτηση του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας, την αποτροπή της συμμετοχής τους στις συγκεντρώσεις και στις λαϊκές κινητοποιήσεις. Η σταθερή και επιλεκτική εμφάνιση αυτών των ομάδων στις απεργιακές συγκεντρώσεις υποδηλώνει τους στόχους και φανερώνει τους μηχανισμούς που τις ενεργοποιούν. Οι εργαζόμενοι όχι μόνο δεν πρέπει να φοβηθούν αλλά περιφρουρημένα και οργανωμένα να απαντήσουν στην προβοκατόρικη δράση αυτών των μηχανισμών με μεγαλύτερη συμμετοχή στους αγώνες που θα έρθουν.
Το «μεσοπρόθεσμο» ψηφίστηκε στη Βουλή, όπως και ο εφαρμοστικός νόμος που το εξειδικεύει. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν αφορμή να ξεμπερδεύουν οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι με τις αυταπάτες, τα διλήμματα και τα ιδεολογήματα του «ευρωμονόδρομου».
Με τα βάρβαρα, ταξικά μέτρα του μνημονίου, του «μεσοπρόθεσμου» και του «μνημονίου 2», επί της ουσίας συμφωνούν και τα στηρίζουν η ΝΔ, το κόμμα του Καρατζαφέρη, της Μπακογιάννη και άλλοι. Αλλά ο λαός δεν είπε ακόμη την τελευταία του λέξη. Για να κερδίσει τον πόλεμο, πρέπει από μάχη σε μάχη να γίνεται πιο ισχυρός και ικανός. Ορμητικά να συμμετάσχει στην οργάνωση του εργατικού - λαϊκού αγώνα και της λαϊκής συμμαχίας, με έδρα τους χώρους δουλειάς και την ενδυνάμωση των ταξικών σωματείων, την δουλειά στις συνοικίες και στα χωριά.
Να ανατρέψει το συσχετισμό δυνάμεων παντού στο κίνημα και στο πολιτικό επίπεδο. Για το δικό του δρόμο ανάπτυξης με λαϊκή εξουσία και αποδέσμευση από την ΕΕ.

ΠΥΡΓΟΣ 30/06/2011

Για τις κρίσεις των διευθυντών και τη θέση του ΠΑΜΕ

Ένα πλέγμα από νομοθετικές διατάξεις και μέτρα (ν.3848/2010, νέο σχολείο, νέα διοικητική δομή εκπαίδευσης, ρόλος διευθυντή και συλλόγου διδασκόντων, ενιαίο μισθολόγιο, σύνδεση αμοιβής –ποινής με την παραγωγικότητα, Καλλικράτης κ.ο.κ.) αναφέρονται στο νέο ρόλο του διευθυντή με έμμεσο και άμεσο τρόπο.
Όλα συνηγορούν στο δεδομένο ότι ο ρόλος των διευθυντών των σχολείων τροποποιείται.
Αναβαθμίζεται η ευθύνη τους στο πέρασμα της κυβερνητικής πολικής και των κατευθύνσεων της ΕΕ. Ο διευθυντής μετατρέπεται σε manager, αξιολογητή. Είναι φανερό ότι και με την ανασύνθεση των ΠΥΣΔΕ / ΠΥΣΠΕ και με τις «μελέτες περίπτωσης» που δόθηκαν στη δημοσιότητα (συνέντευξη) το Υπουργείο Παιδείας θέτει ως προϋπόθεση για την επιλογή την υιοθέτηση της κυρίαρχης πολιτικής και μετατρέπει τη διαδικασία σε μια υποκειμενική και κυρίως χειραγωγούμενη παρωδία. Η προκλητικότητα των μελετών περίπτωσης θέτει και θέμα αξιοπρέπειας τόσο για τα μέλη που καλούνται να επιλέξουν όσο και για τους συναδέλφους που θα προσέλθουν για κρίση.

Τα ζητήματα αυτά και οι θέσεις του ΠΑΜΕ εκφράστηκαν δημόσια και στα συνέδρια ΟΛΜΕ–ΔΟΕ.

Η υπόθεση της αποτροπής της αντιδραστικής εξέλιξης αφορά και τη στάση των αιρετών στη διαδικασία των συνεντεύξεων, διαδικασία η οποία δεν πρέπει να νομιμοποιηθεί.
Επικαιροποιείται η θέση, θέση απειθαρχίας, την οποία έχουμε διατυπώσει και επαναλαμβάνουμε ενόψει των κρίσεων:

Βάζουμε παύλα στη συνέντευξη. Παραβρισκόμαστε στη διαδικασία από τη σκοπιά της καλύτερης αποκάλυψης– ελέγχου– καταγγελίας. Όμως δε βάζουμε βαθμό (ούτε άριστα σε όλους). Η στάση μας υπογραμμίζει το 100% αντικειμενικά και μετρήσιμα κριτήρια. Με επισήμανση ότι τα σημερινά μετρήσιμα, σε πολλές περιπτώσεις (με εξαίρεση το χρόνο υπηρεσίας ή ορισμένα άλλα που έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα), δεν είναι αντικειμενικά αλλά ευθυγραμμίζονται με τη γενικότερη κυρίαρχη πολιτική. Βάζουμε το ελάχιστο (μηδέν ή μονάδα) για διευθυντές με αντισυνδικαλιστική στάση που έχει καταγγελθεί από τις μαζικές διαδικασίες.

Από εκεί και πέρα είναι υπόθεση του κινήματος η ακύρωση των αντιδραστικών εξελίξεων και προφανώς αυτό δεν θα κριθεί μέσα στους τέσσερις τοίχους του ΠΥΣΔΕ. Το ΠΑΜΕ σε αυτήν την κατεύθυνση κινείται καθαρά, χωρίς υπονοούμενα και διφορούμενες επιλογές.
Αθήνα 29 Ιουνίου 2011