Δήλωση του βουλευτή Αχαΐας του ΚΚΕ
Νίκου Καραθανασόπουλου και
υποψήφιου Περιφερειάρχη Δυτ. Ελλάδας
Βασικό κριτήριο για την επιλογή από το ΠΑΣΟΚ για τους υποψήφιους για την Περιφέρεια Δυτ. Ελλάδας και το Δήμο της Πάτρας ήταν η ικανότητά τους στην εφαρμογή της πιο σκληρής και βάρβαρης αντιλαϊκής επίθεσης που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση.
Έχουν δώσει εξετάσεις από τη θέση του υφυπουργού και του Νομάρχη.
Ο λαός έχει τη δυνατότητα να τιμωρήσει αυτή την πολιτική και αυτούς που την εφαρμόζουν. Να ηττηθεί στις εκλογές του Νοέμβρη το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ. Να γυρίσουν την πλάτη στους διαφόρους «ανεξάρτητους» που παίζουν το ρόλο του ναυαγοσώστη αυτής της πολιτικής και των κομμάτων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Η αποφασιστική στήριξη των συνδυασμών της «ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ» αποτελεί όχι μόνο μήνυμα καταδίκης, αλλά και αισιοδοξίας ότι ο λαός μπορεί.
Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010
Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2010
Καλλικράτης, αλήθειες και ψέμματα, μέρος δωδέκατο
Ποιο θα είναι το μέλλον των εργαζομένων στην Τοπική Διοίκηση;
Χιλιάδες εργαζόμενοι που σήμερα εργάζονται στους ΟΤΑ θα απολυθούν ή θα μεταταχθούν σε άλλες υπηρεσίες. Ο «Καλλικράτης» προβλέπει το κλείσιμο όλων ανεξαιρέτως των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου στους ΟΤΑ. Την αναστολή λειτουργίας περίπου 1.800 δημοτικών επιχειρήσεων. Το κλείσιμο των 46 μονομετοχικών ΑΕ των ΟΤΑ. Την κατάργηση περίπου 900 σχολικών επιτροπών μετά τη μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων για τα σχολικά κτίρια στους δήμους.Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω θα είναι να βρεθούν χιλιάδες εργαζόμενοι στο δρόμο, κυρίως συμβασιούχοι και εργαζόμενοι με συμβάσεις αορίστου χρόνου Ιδιωτικού Δικαίου. Ομως, και για τους μόνιμους υπαλλήλους η κυβέρνηση κάνει ανάλογους σχεδιασμούς, αναζητώντας τη φόρμουλα εκείνη που θα της επιτρέψει να αυξήσει τον αριθμό των απολύσεων και να μειώσει ουσιαστικά τους εργαζόμενους στο δημόσιο, κάτι που άλλωστε έχει ζητηθεί κατά καιρούς με ρητό και κατηγορηματικό τρόπο τόσο από την ΕΕ όσο και από το ΔΝΤ.
Η κυβέρνηση ετοιμάζει ένα ακόμα χτύπημα σε βάρος των εργαζομένων. Ούτε οι εργαζόμενοι για τους οποίους προβλέπονται μεταθέσεις, αποσπάσεις κλπ. μπορούν να θεωρηθούν εξασφαλισμένοι. Από την άλλη δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι προβλέπεται να μπορούν οι δήμοι μέσα από τις διαδημοτικές συνεργασίες να μοιράζονται τους εργαζομένους των υπηρεσιών τους ανάλογα με τις ανάγκες τους (δηλαδή ως ενοικιαζόμενοι).
Οι εργαζόμενοι - τόσο αυτοί που βρίσκονται σήμερα ένα βήμα πριν την ανεργία όσο και εκείνοι που στέκονται κάπως μακρύτερα - οφείλουν από τη μεριά τους να πράξουν το ίδιο. Το ΚΚΕ, από την πρώτη στιγμή, είχε εκφράσει τη ριζική του αντίθεση στην επιχειρούμενη μεταρρύθμιση και είχε προειδοποιήσει πως μια πλευρά του αντιλαϊκού της χαρακτήρα θα είναι η αλλαγή στο εργασιακό καθεστώς των υπαλλήλων στους ΟΤΑ και στο δημόσιο, η κατάργηση εργατικών κατακτήσεών τους, η αύξηση της ανεργίας, η υπερεκμετάλλευση της εργατικής τους δύναμης, η χειροτέρευση των εργασιακών σχέσεων. Σήμερα, αυτές οι πολιτικές εκτιμήσεις δικαιώνονται.
Οι εργαζόμενοι στους δήμους και στις νομαρχίες, οι εργαζόμενοι στο δημόσιο πρέπει να αντιπαλέψουν αυτή την πολιτική. Να μη συμβιβαστούν με όσα τους ετοιμάζουν. Να μη δεχτούν να πληγεί ούτε ένας εργάτης.
Οι εργαζόμενοι στους δήμους, με όποια σχέση εργασίας κι αν δουλεύουν, μόνιμοι, αορίστου χρόνου, συμβασιούχοι, συμβασιούχοι έργου, έκτακτο προσωπικό, εποχιακό προσωπικό, μέσω προγραμμάτων του ΟΑΕΔ, με μερική απασχόληση, με stage, σε διάφορα χρηματοδοτούμενα προγράμματα, ως «ενοικιαζόμενοι», πρέπει ενιαία να δώσουν αυτό τον αγώνα. Ολοι οι εργαζόμενοι δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ενιαία πρέπει να εναντιωθούν σ' αυτή την πολιτική. Τους αφορά όλους η καταδίκη στην ανεργία.
Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010
Χαιρετισμός από την Λαϊκή Συσπείρωση δήμου Μίνωα Πεδιάδας (Αρκαλοχωρίου)
Η Λαϊκή Συσπείρωση δήμου Μίνωα Πεδιάδας (Αρκαλοχωρίου) και ο υποψήφιος δήμαρχος Κώστας Προυκάκης χαιρετίζουν την Λαϊκή Συσπείρωση Νομού Ηλείας και εύχονται καλή επιτυχία στις επόμενες εκλογές. Να συστρατευθούν όλοι ο καθένας από το δικό του μετερίζι, μέσα από το ΠΑΜΕ για τους εργαζόμενους, μέσα από την ΜΑΣ για τους σπουδαστές/φοιτητές, της ΠΑΣΕΒΕ κ.α.
Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010
Ανακοίνωση για το θέμα του πετρελαίου θέρμανσης
ΝΕΑ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ
Οι αυξήσεις που η κυβέρνηση επιχειρεί να επιβάλλει για το πετρέλαιο θέρμανσης,μέσω της αύξησης της φορολογίας πάνω στις ήδη αβάσταχτες τιμές που ισχύουν, έρχεται να δώσει τη χαριστική βολή σε εκατομμύρια εργαζόμενους, συνταξιούχους, αυτοαπασχολούμενους, φτωχούς αγρότες, άνεργους, ανήμπορους, που υποφέρουν από τις άγριες πολιτικές που εφαρμόζει και θα τους οδηγήσει σε απόγνωση.
Τα μέτρα της κυβέρνησης με την στήριξη της αξιωματικής αντιπολίτευσης και των κομμάτων του ευρωμονόδρομου δεν έχουν τελειωμό, είναι μέτρα ταξικά, υπηρετούν μόνο την κερδοφορία του κεφαλαίου και μεγαλώνουν τη φτώχεια και την δυστυχία σε αυτούς που παράγουν τον πλούτο.
Οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, η φτωχή αγροτιά, ένα δρόμο έχουν το δυνάμωμα της συμμαχίας τους, για την ανατροπή αυτών των πολιτικών. Η οικονομία και η εξουσία στα χέρια του λαού, αυτή είναι η απάντηση.
Το λαϊκό κίνημα, πρέπει να είναι σε εγρήγορση διεκδικώντας αποφασιστικά κατάργηση του ΦΠΑ και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, δηλαδή φθηνό πετρέλαιο για το λαό.
Ο λαός δεν πρέπει να δώσει καμία σημασία σε αυτά που διαδίδει η κυβέρνηση για εξαίρεση και μειωμένα τιμολόγια για τους εξαθλιωμένους. Άλλωστε έχει πείρα από προηγούμενα μέτρα και τις σημερινής κυβέρνησης και των προηγούμενων και για το πετρέλαιο θέρμασης και για άλλα προϊόντα λαϊκής κατανάλωσης.
Καλλικράτης, αλήθειες και ψέμματα, μέρος ενδέκατο
Τι είναι η αποκεντρωμένη διοίκηση;
Η κυβέρνηση λέει ότι η αποκεντρωμένη διοίκηση και η μεταρρύθμιση θα φέρει οικονομία κλίμακας και καλύτερη αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης από τα οποία θα έχουν όφελος οι φορολογούμενοι. Οτι με τη μεταρρύθμιση θα μειωθεί η γραφειοκρατία, η διαφθορά στους δήμους και το κράτος, θα ενισχυθούν η δημοκρατία και η συμμετοχή του πολίτη στα κοινά, αφού όλες οι αποφάσεις θα αναρτώνται στο ίντερνετ κλπ.Ακόμα, το σχέδιό τους προβλέπει ότι στο πλαίσιο της αποκεντρωμένης κρατικής διοίκησης δημιουργούνται 7 Γενικές Διοικήσεις, «στις οποίες ανήκουν οι γενικές κρατικές υποθέσεις, οι οποίες ασκούνταν μέχρι σήμερα από τις Διοικητικές Περιφέρειες και λόγω της φύσης τους ή για συνταγματικούς λόγους δεν μπορεί να μεταφερθούν στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση και παραμένουν στην κρατική διοίκηση, π.χ. χωροταξία - πολεοδομία, περιβαλλοντική πολιτική, δασική πολιτική ή μεταναστευτική πολιτική, εντάσσονται όσες κρατικές αρμοδιότητες σταδιακά αποκεντρώνονται επειδή δεν είναι απαραίτητο να ασκούνται από την κεντρική διοίκηση, διευκολύνοντας την αποτελεσματική άσκηση του επιτελικού, συντονιστικού και ελεγκτικού της ρόλου, εντάσσονται, όπου αυτό κριθεί σκόπιμο, και κλαδικά αποκεντρωμένες κρατικές υπηρεσίες των υπουργείων, που έως σήμερα δεν είναι ενταγμένες στις διοικητικές περιφέρειες».
Τι σημαίνει αυτό στην πραγματικότητα;
Κατ' αρχήν, η προτεινόμενη μείωση του αριθμού των Περιφερειών και των ΟΤΑ, η διεύρυνση του χώρου ευθύνης τους δε γίνεται για την απλή μεταφορά αρμοδιοτήτων («αποκέντρωση»), όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, αλλά με την ισχυρότερη κρατική παρέμβαση για δημιουργία ευνοϊκότερων όρων για επενδύσεις επιχειρηματικών ομίλων στα νέα λιγότερα σε αριθμό σχήματα, αλλά με μεγαλύτερη πληθυσμιακή συγκέντρωση που ευνοεί την ανάπτυξη νέων οικονομικών δραστηριοτήτων και την πρόσβαση σε διάφορους τομείς της οικονομίας, χωρίς τη μεσολάβηση μικρών οργανισμών (δήμων) που έχουν ως συνέπεια χρονοβόρες και περίπλοκες διαδικασίες. Επιπλέον, θα δημιουργηθούν μια σειρά θεσμοί (π.χ. συμπαραστάτης του πολίτη) που δημιουργούν μηχανισμούς ενσωμάτωσης των εργαζομένων.
Η αντίληψη του ΠΑΣΟΚ για την «Πράσινη οικονομία», με τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας, τα προγράμματα του αργοτουρισμού κλπ., διευκολύνεται με τη δομή και τη μορφή του «Καλλικράτη». Πιο αποτελεσματικά για το κεφάλαιο θα προωθείται άμεσα από την ΤΑ η στρατηγική των ιδιωτικοποιήσεων, των «ευέλικτων» εργασιακών σχέσεων, η συγκεντροποίηση του κεφαλαίου και θα διευκολύνεται ο μονοπωλιακός ανταγωνισμός στην ενιαία ευρωενωσιακή, στη διεθνή καπιταλιστική αγορά.
Κλειδί σε αυτή τη γραμμή αποτελούν η κατάρτιση των οικονομικών προϋπολογισμών και των Τεχνικών Προγραμμάτων των ΟΤΑ, το ΕΣΠΑ, τα επιχειρησιακά προγράμματα των ΟΤΑ, το ΚΠΣ.
Σε αυτή την κατεύθυνση συμβάλλουν και άλλες ρυθμίσεις που έχουν ήδη θεσπιστεί (ΘΗΣΕΑΣ, ΕΣΤΙΑ, νέος Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας) που οδηγούν στην ιδιωτικοποίηση και φορτώνουν με πρόσθετα βάρη τους εργαζόμενους μέσω της φορολόγησης ή των ανταποδοτικών τελών.
Προκαλεί η κυβέρνηση
Προκαλεί η κυβέρνηση
Η πρόκληση της κυβέρνησης γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, αν συνυπολογιστεί ότι ο "Καλλικράτης" που ψήφισε, έχοντας την ουσιαστική συναίνεση όλων των άλλων κομμάτων, πλην του ΚΚΕ, μετατρέπει την τοπική διοίκηση σε εργαλείο των μεγάλων επιχειρηματιών. Οτι το ΠΑΣΟΚ, όπως και η ΝΔ, αρνείται την ονομαστικοποίηση των μετοχών, όταν νομιμοποιεί το μαύρο χρήμα και γενικεύει τον τζόγο.
Η επιχείρηση απαγόρευσης στο ΚΚΕ να έχει την οικονομική στήριξη του λαού, οι απειλές εναντίον του δεν πρόκειται να περάσουν. Αυτό το γνωρίζουν η κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της. Το ΚΚΕ έχει ξεκαθαρίσει προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν πρόκειται να γίνει ούτε κρατικοδίαιτο, ούτε υποχείριο των μεγαλοεπιχειρηματιών. Κανείς δεν νομιμοποιείται να βάλει όρους στο πώς το κάθε κόμμα θα απευθύνεται στο λαό.
Αυτή η πολιτική της κυβέρνησης και του συστήματος έχει στόχο το εργατικό λαϊκό κίνημα. Να παρεμποδίσει την οργάνωση, τη συνειδητοποίηση του λαού. Γι' αυτό είναι υπόθεση όλων των λαϊκών δυνάμεων να καταδικάσουν την αντιΚΚΕ επίθεση. Εμπρακτη απάντηση είναι η οικονομική ενίσχυση του ΚΚΕ και των συνδυασμών της "Λαϊκής Συσπείρωσης". Είναι η υπερψήφισή της στις τοπικές εκλογές, η καταδίκη της αντιλαϊκής πολιτικής ΠΑΣΟΚ - ΝΔ συνολικά και στην τοπική διοίκηση.
Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010
ΓΙΑ ΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΑ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΤΩΝ Α.Π.Ε. ΣΤΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΔΕΗ
ΓΙΑ ΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΑ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΤΩΝ Α.Π.Ε. ΣΤΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΔΕΗ
Τα εργατικά – λαϊκά στρώματα δεν πρέπει να δεχθούν την αύξηση του τέλους Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας που ήδη πληρώνουν στο λογαριασμό της ΔΕΗ. Πρέπει να αρνηθούν να πληρώσουν ένα ακόμα χαράτσι στο ήδη ακριβό σήμερα ηλεκτρικό ρεύμα προκειμένου η κυβέρνηση να εξασφαλίσει την εγγυημένη τιμή δηλαδή κέρδος στους ιδιώτες «πράσινους» επενδυτές.
Η κατάσταση που δημιούργησε η κυβέρνηση με την αδειοδότηση και την προκλητική χρηματοδότηση για την κατασκευή φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων από ιδιώτες αποτελεί απόδειξη ότι στο πλαίσιο της «απελευθέρωσης» δεν μπορεί να υπάρξει ενεργειακός σχεδιασμός που να υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες. ΄
Η προκλητική κρατική στήριξη του ιδιώτη επενδυτή, που γίνεται σε βάρος του λαϊκού καταναλωτή (με την πανάκριβη αγορά «πράσινης» κιλοβατώρας από το κράτος), έχει οδηγήσει σε υπερβολικό βαθμό αιτήσεων αδειοδότησης επενδύσεων που ξεπερνούν σε ισχύ τα 3,5 χιλιάδες μεγαβάτ, τη στιγμή που επίσημος στόχος της κυβέρνησης είναι τα 2,5 χιλιάδες μεγαβάτ μέχρι το 2020. Το γεγονός αυτό θα δημιουργήσει επιπρόσθετα προβλήματα μιά και ο βαθμός διείσδυσης μιας πηγής ενέργειας, όπως οι Ανανεώσιμες Πηγές, στο ηλεκτρικό σύστημα της χώρας, τόσο για τεχνικούς λόγους όσο και για λόγους κόστους ηλεκτροπαραγωγής, δεν μπορεί να είναι απεριόριστος.
Η χρηματοδότηση των φωτοβολταϊκών πάρκων στην ύπαιθρο είναι άμεσα συνδεδεμένη με την προώθηση των αντιαγροτικών κατευθύνσεων της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής για ξεκλήρισμα των μικρομεσαίων αγροτών και μείωση της αγροτικής παραγωγής. Ταυτόχρονα είναι σχέδιο εξαπάτησης των αγροτών ότι έτσι θα αντισταθμίσουν τις αρνητικής συνέπειες από τη μείωση – κατάργηση των αγροτικών επιδοτήσεων. Είναι κοινωνικά απαράδεκτο να καταστρέφεται αγροτική παραγωγή και γόνιμη αγροτική γή.
Τελικά οι πραγματικοί ωφελημένοι θα είναι οι Τράπεζες που σήμερα χορηγούν «πράσινα δάνεια» (απαιτώντας εκχώρηση στην Τράπεζα της σύμβασης που θα συνάψει το λαϊκό νοικοκυριό με τη ΔΕΗ είτε προσημειώσεις ακινήτων) και οι μεγάλοι μονοπωλιακοί όμιλοι που θα αναλάβουν δουλειές δισεκατομμυρίων (πχ επένδυση στην Κοζάνη).
Η Λαϊκή Συσπείρωση καλεί τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα να απαιτήσουν την κατάργηση οποιουδήποτε τέλους για ΑΠΕ και καμία επιδότηση των ιδιωτών επενδυτών. Μόνο η πάλη για συγκρότηση ενός Ενιαίου αποκλειστικά κρατικού φορέα ενέργειας και η πάλη για Λαϊκή εξουσία είναι αυτή που μπορεί να διασφαλίσει την παραγωγή και τη διανομή της ηλεκτρικής ενέργειας ως κοινωνικό αγαθό.
Τα εργατικά – λαϊκά στρώματα δεν πρέπει να δεχθούν την αύξηση του τέλους Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας που ήδη πληρώνουν στο λογαριασμό της ΔΕΗ. Πρέπει να αρνηθούν να πληρώσουν ένα ακόμα χαράτσι στο ήδη ακριβό σήμερα ηλεκτρικό ρεύμα προκειμένου η κυβέρνηση να εξασφαλίσει την εγγυημένη τιμή δηλαδή κέρδος στους ιδιώτες «πράσινους» επενδυτές.
Η κατάσταση που δημιούργησε η κυβέρνηση με την αδειοδότηση και την προκλητική χρηματοδότηση για την κατασκευή φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων από ιδιώτες αποτελεί απόδειξη ότι στο πλαίσιο της «απελευθέρωσης» δεν μπορεί να υπάρξει ενεργειακός σχεδιασμός που να υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες. ΄
Η προκλητική κρατική στήριξη του ιδιώτη επενδυτή, που γίνεται σε βάρος του λαϊκού καταναλωτή (με την πανάκριβη αγορά «πράσινης» κιλοβατώρας από το κράτος), έχει οδηγήσει σε υπερβολικό βαθμό αιτήσεων αδειοδότησης επενδύσεων που ξεπερνούν σε ισχύ τα 3,5 χιλιάδες μεγαβάτ, τη στιγμή που επίσημος στόχος της κυβέρνησης είναι τα 2,5 χιλιάδες μεγαβάτ μέχρι το 2020. Το γεγονός αυτό θα δημιουργήσει επιπρόσθετα προβλήματα μιά και ο βαθμός διείσδυσης μιας πηγής ενέργειας, όπως οι Ανανεώσιμες Πηγές, στο ηλεκτρικό σύστημα της χώρας, τόσο για τεχνικούς λόγους όσο και για λόγους κόστους ηλεκτροπαραγωγής, δεν μπορεί να είναι απεριόριστος.
Η χρηματοδότηση των φωτοβολταϊκών πάρκων στην ύπαιθρο είναι άμεσα συνδεδεμένη με την προώθηση των αντιαγροτικών κατευθύνσεων της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής για ξεκλήρισμα των μικρομεσαίων αγροτών και μείωση της αγροτικής παραγωγής. Ταυτόχρονα είναι σχέδιο εξαπάτησης των αγροτών ότι έτσι θα αντισταθμίσουν τις αρνητικής συνέπειες από τη μείωση – κατάργηση των αγροτικών επιδοτήσεων. Είναι κοινωνικά απαράδεκτο να καταστρέφεται αγροτική παραγωγή και γόνιμη αγροτική γή.
Τελικά οι πραγματικοί ωφελημένοι θα είναι οι Τράπεζες που σήμερα χορηγούν «πράσινα δάνεια» (απαιτώντας εκχώρηση στην Τράπεζα της σύμβασης που θα συνάψει το λαϊκό νοικοκυριό με τη ΔΕΗ είτε προσημειώσεις ακινήτων) και οι μεγάλοι μονοπωλιακοί όμιλοι που θα αναλάβουν δουλειές δισεκατομμυρίων (πχ επένδυση στην Κοζάνη).
Η Λαϊκή Συσπείρωση καλεί τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα να απαιτήσουν την κατάργηση οποιουδήποτε τέλους για ΑΠΕ και καμία επιδότηση των ιδιωτών επενδυτών. Μόνο η πάλη για συγκρότηση ενός Ενιαίου αποκλειστικά κρατικού φορέα ενέργειας και η πάλη για Λαϊκή εξουσία είναι αυτή που μπορεί να διασφαλίσει την παραγωγή και τη διανομή της ηλεκτρικής ενέργειας ως κοινωνικό αγαθό.
Καλλικράτης, αλήθειες και ψέμματα, μέρος δέκατο
Τι ακριβώς είναι οι Συμπράξεις Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα και πώς θα ενισχύσει ο «Καλλικράτης» τη δράση των επιχειρηματικών ομίλων στην Τοπική Διοίκηση;
Οι συμπράξεις αποτελούν μορφή μακροχρόνιας σύζευξης και βαθύτερης συνεργασίας μεταξύ του αστικού κράτους και του ιδιωτικού κεφαλαίου. Αντανακλά την προσαρμογή των κρατικομονοπωλιακών ρυθμίσεων σε συνθήκες κατάργησης του κρατικού μονοπωλίου και συγκρότησης της ΟΝΕ. Αποτελεί μια σύγχρονη συνύφανση του κράτους ως συλλογικού καπιταλιστή με τους μονοπωλιακούς ομίλους, στη βάση μακροχρόνιων συμφωνιών. Κατά καιρούς αναδιαρθρώνεται ο πολυπλόκαμος μηχανισμός της συνύφανσης μεταξύ αστικού κράτους - μεγάλου κεφαλαίου. Ιδιαίτερη πλευρά αυτής της σχέσης αποτελούν οι «Συμβάσεις Παραχώρησης» για την κατασκευή μεγάλων έργων υποδομής, οι οποίες θωρακίζουν πλήρως τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων, αφού κυρώνονται με απόφαση της Βουλής. Στο μηχανισμό των ΣΔΙΤ συμμετέχουν, διαβαθμισμένα, όλοι οι κρίκοι του κρατικού μηχανισμού: Υπουργεία, Περιφέρειες και δήμοι, με ΝΠΔΔ, αλλά κυρίως με Ανώνυμες Εταιρείες.
Η σύσταση επί κυβέρνησης ΝΔ, Διυπουργικής Επιτροπής ΣΔΙΤ και η Ειδική Γραμματεία έχουν καθοδηγητικό ρόλο και καθοριστικές αρμοδιότητες σε άμεση σύνδεση με τους εκπροσώπους του μεγάλου κεφαλαίου για τον προγραμματισμό - σχεδιασμό των θεμελιωδών όρων δράσης των επιχειρηματικών ομίλων για την κατοχύρωση της κερδοφορίας τους. Η κατοχύρωση αυτή γίνεται με επιβάρυνση των λαϊκών στρωμάτων ως χρηστών των έργων (π.χ. πολυετή εκχώρηση δικαιώματος είσπραξης διοδίων) και ως φορολογούμενων. Τη μερίδα του λέοντος στη διανομή των ΣΔΙΤ αποσπούν ελάχιστοι μονοπωλιακοί όμιλοι σε βάρος των μικρών επιχειρήσεων και των αυτοαπασχολούμενων. Διαμορφώνονται τομεακές κατανομές ΣΔΙΤ με αναθέτουσα αρχή τον ΟΣΚ ΑΕ (Παιδεία) και ΣΔΙΤ με αναθέτουσα αρχή την ΔΕΠΑΝΟΜ ΑΕ (Υγεία). Τα επιχειρησιακά προγράμματα που κλήθηκαν να εκπονήσουν οι νομαρχίες και οι δήμοι συνιστούσαν εξοικείωση, όδευση, προετοιμασία τους για το περιεχόμενο των διοικητικών αναδιαρθρώσεων.
Ενα αξιοσημείωτο παράδειγμα ταξικότητας της χρηματοδότησης και του εκσυγχρονισμού είναι το εξής: Χρηματοδοτείται από το υπουργείο Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης μέχρι και κατά 100% για δήμο, ανάλογα με το μέγεθος και την ωριμότητα, η συγκρότηση - δημιουργία ολοκληρωμένου ψηφιακού - πληροφοριακού συστήματος, με οργανωτικά - λειτουργικά χαρακτηριστικά ψηφιακού επιτελείου για την πολυσήμαντη διευκόλυνση και στήριξη των επιχειρηματιών και ειδικά κατασκευαστών - επενδυτών. Είναι ένα σύστημα - υπηρεσία με διαβαθμισμένη πρόσβαση, κλειδωμένες πύλες για τους απλούς εργαζόμενους και δημότες, με επιλεκτικό άνοιγμα των πυλών σε χρήστες υψηλών εισοδημάτων στη βάση συμβολαίου, με συντελεστές επιβάρυνσης των δημοτικών τελών, με αστυνομική - αυταρχική παρακολούθηση της κοινωνικής ζωής (οπτικοποίηση κοινωνικών - πολιτικών εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων).
Στην ίδια κατεύθυνση αξιοποιούνται και οι προγραμματικές συμφωνίες της Τοπικής Διοίκησης με επιχειρηματικούς ομίλους για να προωθηθεί η σταδιακή ιδιωτικοποίηση σημαντικών λειτουργιών στη διαχείριση αποβλήτων - απορριμμάτων, όπως η διαχείριση μολυσματικών αποβλήτων, η εμπλοκή ιδιωτών στις καθημερινές εργασίες διάθεσης των απορριμμάτων και στη συντήρηση του αναγκαίου εξοπλισμού. Με τον «Καλλικράτη» αυτές οι συμφωνίες ανάμεσα σε περιφέρειες και δήμους θα πάρουν ακόμα μεγαλύτερη έκταση και σε όλο το φάσμα των υπηρεσιών προς τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.
Καλλικράτης, αλήθειες και ψέμματα, μέρος ένατο
Πώς συνδέεται ο «Καλλικράτης» με τον Εθνικό Χωροταξικό Σχεδιασμό και ποιες είναι οι επιπτώσεις για το λαό;
Το Γενικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού εδράζεται στην πολιτική περαιτέρω εμπορευματοποίησης της γης και της «απελευθέρωσης» στρατηγικών τομέων της οικονομίας (ενέργεια, τηλεπικοινωνίες κλπ.). Προωθεί την κατάργηση των όποιων περιορισμών υπήρχαν μέχρι σήμερα σχετικά με τις αλλαγές χρήσεων γης, εφόσον αυτοί εμποδίζουν την επενδυτική δράση του μεγάλου κεφαλαίου. Γενικά, ο χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός δεν αποτελεί μια κοινωνικά ουδέτερη τεχνοκρατική διαδικασία, αλλά στοχεύει στην οργάνωση του χώρου, σύμφωνα με τα συμφέροντα και τις στρατηγικές επιλογές της άρχουσας τάξης. Η προτεινόμενη διοικητική μεταρρύθμιση ο «Καλλικράτης», θα διευκολύνει την εφαρμογή ενός εθνικού χωροταξικού σχεδίου που συνδέεται με την αλλαγή χρήσης γης και στον τομέα της αγροτικής οικονομίας.
Η λογική του Εθνικού Χωροταξικού Σχεδιασμού, στους τομείς της Βιομηχανίας, των ΑΠΕ και του τουρισμού, είναι να αρθούν οι όποιοι περιορισμοί και να καθοριστούν χρήσεις γης που θα επιτρέπουν την ανεμπόδιστη επενδυτική δραστηριότητα του μεγάλου κεφαλαίου, ώστε να διασφαλίζεται η μέγιστη δυνατή κερδοφορία. Ετσι παρέχεται η δυνατότητα χωροθέτησης εγκαταστάσεων σε ορεινούς όγκους, παραλίες, δάση, γεωργικές εκτάσεις υψηλής παραγωγικότητας, αιολικά πάρκα, ακόμη και σε πυρήνες εθνικών δρυμών και περιοχών ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Περιοχές, από τους εθνικούς δρυμούς της Πίνδου και του Ολύμπου ως τις βραχονησίδες, «φωτογραφίζονται» ως τουριστικά κέντρα «ήπιας» ή «εντατικής» ανάπτυξης. Προστατευόμενες - υποτίθεται - περιοχές, συμπεριλαμβανομένων και περιοχών που καταστρέφονται από τις πυρκαγιές, αλλάζουν μέσα σε μια νύχτα χρήση, για την προσέλκυση επιχειρηματιών που θα φτιάξουν τουριστικές μονάδες, συνεδριακά κέντρα, γήπεδα γκολφ...
Με την υλοποίηση του «Καλλικράτη» θα διευκολυνθεί και θα ενισχυθεί η επιχειρηματική δράση, η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, αφού θα αυξηθεί η επιχειρησιακή ικανότητα της τοπικής και κυρίως της περιφερειακής διοίκησης για συνεργασίες με μονοπωλιακούς ομίλους που θα αναλαμβάνουν δημόσια έργα υποδομής, και τομείς όπως η ενέργεια (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, πράσινη ανάπτυξη) οι μεταφορές, η συλλογή - μεταφορά και μεταφόρτωση απορριμμάτων, κλπ. Διασφαλίζεται η αμεσότερη παρέμβαση σε τομείς και κλάδους της οικονομίας, με βάση και τις κεντρικές κατευθύνσεις π.χ. αλλαγή χρήσης γης και για αγροτικές καλλιέργειες, ανάπτυξη εναλλακτικού τουρισμού (αγροτοτουρισμού, ιαματικού ιατρικού, θρησκευτικού συνεδριακού, κλπ.) και συναφείς προς αυτόν μεταποιητικές μονάδες, αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας κ.ά. Ο κάθε επιχειρηματίας θα διαπραγματεύεται με τον εκπρόσωπο της τοπικής αρχής (κυρίως στις περιφέρειες) πιο εύκολα και πιο γρήγορα και θα αναλαμβάνει έργα μεγάλης έκτασης σε μεγαλύτερες χωρικές ενότητες.
Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2010
Καλλικράτης, αλήθειες και ψέμματα, μέρος όγδοο
Ο «Καλλικράτης» θα συμβάλλει σε ανάπτυξη προς όφελος των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων;
Εχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια από τότε που δρομολογήθηκε στην Ελλάδα η εφαρμογή των «αναπτυξιακών» προγραμμάτων με ευρωενωσιακή και κρατική χρηματοδότηση. Οσο προχωρούσε η υλοποίησή τους τόσο δυνάμωναν και οι κυβερνητικές διακηρύξεις και υποσχέσεις για ικανοποίηση των μακροχρόνιων κοινωνικών αναγκών και για την άμβλυνση των ανισοτήτων, τόσο στο επίπεδο των περιφερειών, όσο και στο επίπεδο της οικονομικής ανάπτυξης των κρατών - μελών. Το ΚΚΕ έγκαιρα είχε προβλέψει ότι η κοινοτική στρατηγική και τα αντίστοιχα αναπτυξιακά εργαλεία θα βάθαιναν την ταξική εκμετάλλευση και θα αναπαραγόταν η ανισομετρία στην καπιταλιστική ανάπτυξη. Ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός είναι νομοτελειακός, επομένως και η επιδίωξη του υπερκέρδους - των επιχειρηματικών ομίλων.
Στον καπιταλισμό λόγω του άναρχου χαρακτήρα της κοινωνικής παραγωγής δεν μπορεί να υπάρξει ισόρροπη ανάπτυξη, τόσο μεταξύ των κλάδων της οικονομίας, όσο και μεταξύ των περιοχών (νομών, περιφερειών). Βεβαίως επέρχονται αλλαγές στη θέση περιφερειών, νομών ως προς το μέσο όρο της καπιταλιστικής ανάπτυξης σε κρατικό επίπεδο. Ακόμη, τόσο σε κρατικό επίπεδο όσο και σε ευρωενωσιακό γίνεται ορισμένη διαχείριση των ακραίων ανισομετριών ή και της προοπτικής επιδείνωσής τους λόγω των ευρωενωσιακών ρυθμίσεων (συρρίκνωση της αγροτικής παραγωγής, μεγαλύτερη διείσδυση εισαγόμενων εμπορευμάτων, απότομη αύξηση της ακρίβειας). Τα ΚΠΣ - πόροι συγκεντρωμένοι από την υπεραξία των εργαζομένων σε ευρωενωσιακό και εθνοκρατικό επίπεδο - αποτελούν μια τέτοια διαχείριση.
Μετά την οικονομική κρίση του 1991-'93, η ελληνική οικονομία πέρασε σε μια 14ετή περίοδο αναζωογόνησης και ανόδου, μια καπιταλιστική ανάπτυξη που βάθυνε και την ανισομετρία των περιφερειών της χώρας και κυρίως την απόλυτη και σχετική φτώχεια για τη λαϊκή πλειοψηφία. Δεν καταργήθηκε η ανισομετρία ανάμεσα στα κράτη - μέλη της ΕΕ, ούτε άλλαξε ουσιαστικά η θέση της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ. Με τις νέες διαδικασίες αξιολόγησης και υλοποίησης του Δ? Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, τα αστικά πολιτικά κόμματα επιχειρούν τη βελτίωση της διαχειριστικής ικανότητας του αστικού κράτους σε αυτή την κατεύθυνση. Και αυτό το κάνουν χρησιμοποιώντας ως εργαλείο τον «Καλλικράτη». Με τη νέα διοικητική δομή, στοχεύουν στη συγκέντρωση πόρων στα μεγάλα έργα και υποδομές που υπηρετούν τους στρατηγικούς σχεδιασμούς των μονοπωλιακών ομίλων. Οσον αφορά τα κονδύλια που κατευθύνονται στα περιφερειακά προγράμματα, σχεδιάζεται η σύμπραξη «ΑΕ ΟΤΑ» με το ιδιωτικό κεφάλαιο, ώστε να μειωθεί η δαπανηρή δυσκινησία του κεντρικού μηχανισμού, η πληθώρα των κεντρικών διαχειριστικών φορέων υλοποίησης των χρηματοδοτήσεων. Αναφέρονται σε ΟΤΑ, κυρίως μεγάλων αστικών κέντρων ή και των λεγόμενων «μητροπολιτικών δήμων». Επιχειρείται η μείωση του αριθμού των τελικών δικαιούχων διαχείρισης της χρηματοδότησης σε κάθε περιφέρεια, και κυρίως των μικρότερων δήμων.
Ετσι, ο προσανατολισμός της νέας διοικητικής δομής αφορά την αποτελεσματικότητα στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής, στη σύγχρονη εναρμόνιση ορισμένων διοικητικών δομών στις γενικότερες αναδιαρθρώσεις της ευρωενωσιακής αγοράς.
Εχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια από τότε που δρομολογήθηκε στην Ελλάδα η εφαρμογή των «αναπτυξιακών» προγραμμάτων με ευρωενωσιακή και κρατική χρηματοδότηση. Οσο προχωρούσε η υλοποίησή τους τόσο δυνάμωναν και οι κυβερνητικές διακηρύξεις και υποσχέσεις για ικανοποίηση των μακροχρόνιων κοινωνικών αναγκών και για την άμβλυνση των ανισοτήτων, τόσο στο επίπεδο των περιφερειών, όσο και στο επίπεδο της οικονομικής ανάπτυξης των κρατών - μελών. Το ΚΚΕ έγκαιρα είχε προβλέψει ότι η κοινοτική στρατηγική και τα αντίστοιχα αναπτυξιακά εργαλεία θα βάθαιναν την ταξική εκμετάλλευση και θα αναπαραγόταν η ανισομετρία στην καπιταλιστική ανάπτυξη. Ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός είναι νομοτελειακός, επομένως και η επιδίωξη του υπερκέρδους - των επιχειρηματικών ομίλων.
Στον καπιταλισμό λόγω του άναρχου χαρακτήρα της κοινωνικής παραγωγής δεν μπορεί να υπάρξει ισόρροπη ανάπτυξη, τόσο μεταξύ των κλάδων της οικονομίας, όσο και μεταξύ των περιοχών (νομών, περιφερειών). Βεβαίως επέρχονται αλλαγές στη θέση περιφερειών, νομών ως προς το μέσο όρο της καπιταλιστικής ανάπτυξης σε κρατικό επίπεδο. Ακόμη, τόσο σε κρατικό επίπεδο όσο και σε ευρωενωσιακό γίνεται ορισμένη διαχείριση των ακραίων ανισομετριών ή και της προοπτικής επιδείνωσής τους λόγω των ευρωενωσιακών ρυθμίσεων (συρρίκνωση της αγροτικής παραγωγής, μεγαλύτερη διείσδυση εισαγόμενων εμπορευμάτων, απότομη αύξηση της ακρίβειας). Τα ΚΠΣ - πόροι συγκεντρωμένοι από την υπεραξία των εργαζομένων σε ευρωενωσιακό και εθνοκρατικό επίπεδο - αποτελούν μια τέτοια διαχείριση.
Μετά την οικονομική κρίση του 1991-'93, η ελληνική οικονομία πέρασε σε μια 14ετή περίοδο αναζωογόνησης και ανόδου, μια καπιταλιστική ανάπτυξη που βάθυνε και την ανισομετρία των περιφερειών της χώρας και κυρίως την απόλυτη και σχετική φτώχεια για τη λαϊκή πλειοψηφία. Δεν καταργήθηκε η ανισομετρία ανάμεσα στα κράτη - μέλη της ΕΕ, ούτε άλλαξε ουσιαστικά η θέση της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ. Με τις νέες διαδικασίες αξιολόγησης και υλοποίησης του Δ? Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, τα αστικά πολιτικά κόμματα επιχειρούν τη βελτίωση της διαχειριστικής ικανότητας του αστικού κράτους σε αυτή την κατεύθυνση. Και αυτό το κάνουν χρησιμοποιώντας ως εργαλείο τον «Καλλικράτη». Με τη νέα διοικητική δομή, στοχεύουν στη συγκέντρωση πόρων στα μεγάλα έργα και υποδομές που υπηρετούν τους στρατηγικούς σχεδιασμούς των μονοπωλιακών ομίλων. Οσον αφορά τα κονδύλια που κατευθύνονται στα περιφερειακά προγράμματα, σχεδιάζεται η σύμπραξη «ΑΕ ΟΤΑ» με το ιδιωτικό κεφάλαιο, ώστε να μειωθεί η δαπανηρή δυσκινησία του κεντρικού μηχανισμού, η πληθώρα των κεντρικών διαχειριστικών φορέων υλοποίησης των χρηματοδοτήσεων. Αναφέρονται σε ΟΤΑ, κυρίως μεγάλων αστικών κέντρων ή και των λεγόμενων «μητροπολιτικών δήμων». Επιχειρείται η μείωση του αριθμού των τελικών δικαιούχων διαχείρισης της χρηματοδότησης σε κάθε περιφέρεια, και κυρίως των μικρότερων δήμων.
Ετσι, ο προσανατολισμός της νέας διοικητικής δομής αφορά την αποτελεσματικότητα στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής, στη σύγχρονη εναρμόνιση ορισμένων διοικητικών δομών στις γενικότερες αναδιαρθρώσεις της ευρωενωσιακής αγοράς.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)









